Olle Tandberg


Olle Tandberg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Olle Tandberg, właściwie Olof Peder Tandberg (ur. 12 października 1918 w Sztokholmie, zm. 26 grudnia 1996 w Nace, region Sztokholm) – szwedzki bokser kategorii ciężkiej, dwukrotny złoty medalista Mistrzostw Europy, zawodowy mistrz Europy.

Uczestnicząc w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936, przegrał swoją walkę w ćwierćfinale.

Startując w Mistrzostwach Europy w Mediolanie 1937, zdobył złoty medal. Na następnych Mistrzostwach Europy w Dublinie 1939, broniąc tytułu mistrza, powtórzył osiągnięcie z Mediolanu. W drugiej połowie lat trzydziestych okresu międzywojennego zaliczał się do najlepszych na świecie amatorskich pięściarzy wagi ciężkiej.

Na ringu zawodowym walczył w latach 1941–1949, zostając zawodowym mistrzem Europy w 1943. W swojej karierze zawodowej stoczył 30 walk, z czego 23 pojedynki wygrał, 1 zremisował i 6 przegrał.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Olle Tandberg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy