Omar aga


Omar aga w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Omar aga – dowódca tatarski, który będąc już stary i niedowidzący, w 1643 roku na czele 4 tysięcy ordyńców najechał dobra księcia Jeremiego Wiśniowieckiego na Zadnieprzu[1]. Gdy wracał z jasyrem, nad Sułą został zaatakowany i pokonany przez wojska Wiśniowieckiego, wspomagane przez oddziały koronne i Kozaków rejestrowych[1].

We wspomnianej wyprawie z 1643 roku towarzyszyli mu jego dwaj synowie, z których starszy, Bajran Kazi, zmarł na skutek poważnych ran odniesionych nad Sułą[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Władysław A. Serczyk: Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651. Warszawa: Książka i Wiedza, 1998, s. 15.

Bibliografia | edytuj kod

Władysław A. Serczyk: Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651. Warszawa: Książka i Wiedza, 1998, s. 15.

Na podstawie artykułu: "Omar aga" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy