Opactwo Corvey


Na mapach: 51°46′42″N 9°24′36″E/51,778333 9,410000

Opactwo Corvey w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cesarskie Opactwo Corvey (niem. Fürstabtei Corvey) – dawne benedyktyńskie opactwo nad rzeką Wezerą, 2 km na północny wschód od Höxter, w Nadrenii Północnej-Westfalii. W 2014 roku opactwo zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO[1].

Opactwo ufundowano w roku 815, wkrótce po chrystianizacji Sasów. W 822 roku klasztor został przeniesiony w obecne miejsce, nad brzegiem Wezery. Opactwo było ulokowane w korzystnym ekonomicznie miejscu, na przecięciu szlaków komunikacyjnych, należało do najważniejszych karolińskich sanktuariów w IX wieku, było często odwiedzane przez Karolingów.

Przypisy | edytuj kod

  1. UNESCOPRESS: Sites in Latin America and Germany inscribed on World Heritage List. [dostęp 2014-06-21].

Bibliografia | edytuj kod

  • Joachim Poeschke (Hg.): Sinopien und Stuck im Westwerk der karolingischen Klosterkirche von Corvey. Münster: Rhema-Verlag, 2002. ISBN 978-3-930454-34-1. (niem.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (opactwo):
Na podstawie artykułu: "Opactwo Corvey" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy