Opizo


Opizo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opizo (Opiz, Opiso, Opitz, Opizon) - opat klasztoru św. Pawła w Mezzano, legat papieża Innocentego IV w Polsce i w Prusach. W grudniu 1253 r. (styczniu 1254 r.) w towarzystwie arcybiskupa gnieźnieńskiego Pełki, księcia Siemowita I mazowieckiego oraz prawdopodobnie biskupa krakowskiego Jana Prandoty koronował w Drohiczynie księcia halicko-wołyńskiego Daniela na króla Rusi.

Opizo koronował także wielkiego księcia litewskiego Mendoga na króla Litwy (1253 r.). Obu koronacjom towarzyszyło krótkotrwałe przyjęcie zwierzchności Stolicy Apostolskiej, która w przypadku Rusi miała charakter unii kościelnej, a w przypadku Litwy – chrystianizacji.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Opizo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy