Oscylator van der Pola


Oscylator van der Pola w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stabilny cykl graniczny oscylatora van der Pola dla różnych wartości warunków początkowych (dążenie od wewnątrz i dążenie od zewnątrz)

Oscylator van der Pola – oscylator bez wymuszenia z nieliniowym tłumieniem. Wyznaczony w latach dwudziestych jako model prostego generatora drgań z lampą elektronową[1]. Opisany jest równaniem różniczkowym:

d 2 y d t 2 μ ( 1 y 2 ) d y d t + ω 2 y = 0 {\displaystyle {\frac {d^{2}y}{dt^{2}}}-\mu (1-y^{2}){\frac {dy}{dt}}+\omega ^{2}y=0} [2]

Dla dowolnych warunków początkowych[1], istnieje dla tego odwzorowania atraktor typu cykl graniczny.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Edward Ott – CHAOS w układach dynamicznych, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1997, s. 20.
  2. Weisstein, Eric W: van der Pol Equation. Wolfram MathWorld. [dostęp 2015-05-10].
Na podstawie artykułu: "Oscylator van der Pola" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy