Osetyjczycy


Osetyjczycy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Osetyjczycy (w różnych źródłach występują także formy Osetyńczycy, Osetowie oraz Osetyńcy; oset. ирæттæ, ros. осетины) – iranojęzyczny naród kaukaski, zamieszkujący przede wszystkim dwie niewielkie republiki – Osetię Północną, wchodzącą w skład Federacji Rosyjskiej, oraz Osetię Południową, do wojny z 2008 wchodzącą w skład Gruzji. Ogólną liczbę Osetyjczyków ocenia się na ok. 700 tys., w tym 515 tys. w całej Rosji, głównie w Osetii Północnej, 70 tys. w Osetii Południowej i 100 tys. w Turcji.

Osetyjczycy posługują się językiem osetyjskim z grupy irańskiej języków indoeuropejskich. Wierzący to głównie chrześcijanie obrządku wschodniego (prawosławni), ale pewna część Osetyjczyków wyznaje także islam sunnicki.

Osetyjczycy są potomkami sarmackich Alanów[1][2]. Dzielą się na: digorskich, adagirskich (waładżyrskich), kurtalińskich i tagaurskich. Osobną grupę tworzą Osetyjczycy zakaukascy (Tualtowie).

Zobacz też | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Osetyjczycy.

Przypisy | edytuj kod

  1. Karl S. Kennard, The Racial Derivation of the Ossetes (Rasowe pochodzenie Osetyjczyków), „American Anthropologist” Kwiecień-Czerwiec 1907, Wolumin 9(2), s. 276–286, (ang.).
  2. Jędrzej Winiecki, Pasterze z mieczami, Polityka – nr 41 (2675) z dnia 2008-10-11; s. 80–81.
Kontrola autorytatywna (grupa etniczna):
Na podstawie artykułu: "Osetyjczycy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy