Ossiriand


Ossiriand w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rzeka Brilthor

Ossiriand – kraina ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Zalesiona kraina na wschód od Beleriandu położona pomiędzy Gelionem i Górami Błękitnymi. Gelion i jego sześć dopływów dały Ossiriandowi nazwę Krainy Siedmiu Rzek.

Siedem rzek przepływających przez Ossiriand (wymienionych od północy do południa) to:

  • Gelion: znajdowała na wschodzie Beleriandu. Wypływała na południe z jeziora Helevorn i góry Rerir oraz Himring. Stanowiła zachodnią granicę Ossiriandu. Była dwukrotnie dłuższa od Sirionu, lecz nie tak szeroka i głęboka.
  • Ascar (Rathlóriel): biegnąc na zachód od źródeł w Górach Błękitnych i uchodząc do Gelionu tworzyła północną granicę Ossiriandu. Beren, dowodząc oddziałem Laiquendi, pokonał na brzegu tej rzeki krasnoludów, którzy wcześniej splądrowali stolicę Doriathu – Menegroth. Nie chcąc, aby zagrabione skarby trafiły w ręce elfów, krasnoludowie wyrzucili je do Ascaru. Od tamtego wydarzenia rzeka została przez elfów nazwana Rathlóriel, co znaczy Złote koryto. Rzeka razem z resztą Beleriandu została zniszczona w czasie Wojny Gniewu w 583 r. Pierwszej Ery.
  • Thalos: swoje źródła miała w Ered Luin, skąd płynęła na zachód, będąc drugim, po Ascarze, najbardziej na północ wysuniętym dopływem Gelionu w Ossiriandzie[1]. W dolinie w górnym biegu rzeki Finrod spotkał pierwszych Edainów w Beleriandzie. Był to Bëor (wówczas nazywał się Balan) i jego ludzie, którzy właśnie przeprawili się przez Ered Luin[2].
  • Legolin
  • Brilthor
  • Duilwen
  • Aduranta: była szóstym, najdalej wysuniętym na południe dopływem Gelionu w Ossiriandzie oraz ostatnią z siedmiu rzek tej krainy. Aduranta wypływała z południowych krańców Gór Błękitnych i rozdzielała się, opływając wokół wyspę Tol Galen, od czego pochodziła nazwa rzeki.

Wzdłuż Ascaru prowadzi krasnoludzki trakt do Nogrodu. Ossiriand zamieszkany został we wczesnej Pierwszej Erze przez Nandorów (odłam Telerich) pod wodzą Denethora, uzyskawszy przedtem pozwolenie od Thingola. Nandorowie później uzyskali mian Laiquendi, lub Elfów Zielonych. Po zabiciu Denethora przez orka, nie wybierano już więcej przywódców, a wielu spośród nich osiedliło się w Doriathu. Ossiriand jako jedyne ocalało z Beleriandu po Wojnie Gniewu. W Drugiej Erze i później ziemie te znane są jako Lindon.

Przypisy | edytuj kod

  1. J.R.R. Tolkien: Silmarillion, s. 146.
  2. J.R.R. Tolkien: Silmarillion, s. 167.
Na podstawie artykułu: "Ossiriand" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy