Ostatni dzwonek (film 1989)


Ostatni dzwonek (film 1989) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostatni dzwonek – polski film psychologiczny Magdaleny Łazarkiewicz z 1989 roku.

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Do nielubianej przez grono nauczycielskie klasy IVa przychodzi nowy uczeń – Krzysztof Buk, który został wyrzucony z jednego z gdańskich liceów za roznoszenie ulotek. Początkowo nieakceptowany, szybko zdobywa przyjaźń klasy. Dzięki poparciu wychowawczyni klasa wyjeżdża na wycieczkę za miasto, podczas której klasa integruje się i wpada na pomysł zorganizowania w szkole teatru.

Obsada | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W pewnej scenie podczas rozmowy dyrektora z wicedyrektorem Jakubowskim, zwraca się do niego: "O, Kaziu...", z kolei podzas wywiadu telewizyjnego, dziennikarka mówi o nim "Stefan Wronacki" https://www.youtube.com/watch?v=j0cMuUS8ZSE

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ostatni dzwonek (film 1989)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy