Późne popołudnie


Późne popołudnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Późne popołudnie – polski film psychologiczny z 1964 roku.

Obsada aktorska | edytuj kod

Opis fabuły | edytuj kod

Poznań. W jednej z kamienic mieszkają Maria Siankowa, masażystka po pięćdziesiątce, jej córka Tuńka i sublokator Janusz. Tuńka za namową koleżanki wysyła swe zdjęcia marząc o karierze filmowej. Janusz jest kierowcą, który marzy o emigracji i w tym celu wysyła listy do zagranicznych instytucji szukając tam zaczepienia. Pewnego dnia do ich domu powraca Bożena - dawna podopieczna Siankowej i przyjaciółka Tuńki. Bożena, piękna młoda kobieta, zaraz wzbudza zainteresowanie w samotnym Januszu, co wywołuje kobiecą zazdrość u Siankowej. Zdolna pływaczka Jeżykówna nie dostała się do reprezentacji, więc żali się Tuńce, że Siankowa intryguje przeciwko niej. W domu rodzi się konflikt, w wyniku którego Bożena, a później Janusz, wyprowadzają się. Tuńka w szafce Siankowej znajduje plik listów do Janusza od jego zagranicznych korespondentów. Okazuje się, że Siankowa je przechwytywała i ukrywała. Tuńka demaskuje oszustwo swej matki. Dzięki interwencji Tuńki, Janusz z Bożeną znów się do nich wprowadzają. Tunka dostaje negatywną odpowiedź z wytwórni filmowej. Siankowa targana wstydem naprawia swe złe stosunki z pływaczką Jeżykówną.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Późne popołudnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy