Pan Kleks w kosmosie


Pan Kleks w kosmosie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pan Kleks w kosmosie – trzeci z filmów („Akademia pana Kleksa” i „Podróże pana Kleksa”) opowiadających o przygodach profesora Ambrożego Kleksa. Reżyseria: Krzysztof Gradowski. Film zrealizowano w roku 1988 jako koprodukcję polsko-czechosłowacką. Zdjęcia kręcono na terytorium Polski, Czechosłowacji oraz ZSRR. W filmie można zaobserwować, że np. Centrum Dowodzenia Siłami Kosmicznymi „zagrała” słynna kawiarnia w kształcie dysku znajdująca się w Bratysławie na przerzuconym przez Dunaj moście, a jako wnętrze Centrum Dowodzenia wykorzystano salę operacyjną Państwowej Dyspozycji Mocy. Swoją „rolę” w filmie miały też Zakłady Azotowe „Puławy” oraz Petrochemia w Płocku.

W swojej konwencji film stanowił odejście od wcześniejszych produkcji z tego cyklu. „Pan Kleks w Kosmosie” w odróżnieniu od poprzedników nie bazował na pierwowzorze literackim Jana Brzechwy. Reżyser zdecydował się umieścić głównego bohatera w swym autorskim scenariuszu i pokierować jego losami wedle własnej wizji. W filmie możemy zaobserwować kontynuację wątku z „Podróży pana Kleksa” dotyczącego postaci Wielkiego Elektronika. Jest to również ostatni w pełni aktorski film z serii o Panu Kleksie. Następny w kolejności obraz pt. „Tryumf pana Kleksa” został zrealizowany częściowo jako film animowany.

Fabuła | edytuj kod

Dzieci z Państwowego Domu Dziecka w Maliszewie otrzymują na gwiazdkę komputer ofiarowany od byłego wychowanka, Jacka Bronowskiego, obecnie mieszkającego w USA. W nocy komputer sam się włącza i opowiada dzieciom historię, która ma wydarzyć się za 25 lat.

Wielki Elektronik, który po ucieczce z Wyspy Wynalazców osiadł na odległej planecie Mango, pracuje nad nowym wynalazkiem - urządzeniem do fantomizacji. Proces ten ma polegać na rozbiciu dowolnego obiektu na cząstki elementarne i możliwości przetransportowania go w ten sposób poprzez przestrzeń i czas. Pierwszym obiektem, na którym Wielki Elektronik postanawia przetestować swój wynalazek jest transportowiec kosmiczny ARGO 1417. Wielki Elektronik, na prośbę gubernatora planety Mango, niejakiego Don Manuela Carmello de Bazara zgadza się użyć swego wynalazku, aby dostarczyć gubernatorowi z Ziemi dziewczynkę, która byłaby dla niego upragnioną córką. Wybór pada na Agnieszkę, uczennicę trzeciej klasy szkoły podstawowej im. Stanisława Lema. Gdy zostaje ona uprowadzona na Mango, uczniowie z jej klasy udają się do ostatniego rezerwatu przyrody, aby prosić mieszkającego tam Pana Kleksa o pomoc w odzyskaniu koleżanki. Żyjący dotąd z dala od cywilizacji Pan Kleks, przekonany, że dzieci o nim zapomniały, decyduje się przyjść uczniom z pomocą. Razem z członkiem klasy Groszkiem, jego ojcem komandorem Maxem Bensonem oraz z stworkiem Melo-Śmiaczem, wyruszają na pokładzie ścigacza VOLTAN II w niebezpieczną wyprawę na planetę Mango, gdzie profesora Kleksa czeka ostateczna walka ze swym odwiecznym wrogiem w osobie Wielkiego Elektronika.

Na końcu filmu, gdy komputer opowiedział już całą historię, do pokoju przychodzi dwóch mechaników, którzy chcą zabrać sprzęt do naprawy. Dzieci rozpoznają, że to Alojzy Bąbel i Wielki Elektronik i ich przepędzają.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pan Kleks w kosmosie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy