Papocezaryzm


Papocezaryzm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papocezaryzm – zwierzchnictwo papieża nad cesarzem. W 1075 roku papież Grzegorz VII sporządził notatkę „Dictatus Papae”. Dokument ten wyrażał przekonanie że to papież, nie cesarz, jest zwierzchnikiem świata chrześcijańskiego.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Papocezaryzm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy