Pasmo Laskowskie


Pasmo Laskowskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pasmo Laskowskie lub Pasmo Łoska – pasmo górskie, które według Jerzego Kondrackiego, autora regionalizacji fizycznogeograficznej Polski należy do Beskidu Makowskiego[1]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych często zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego[2][3].

Pasmo Laskowskie ciągnie się od doliny Koszarawy w Przyborowiu w północno-wschodnim kierunku po Zagrodzki Groń. Dolna, większa część pasma (po przełęcz Hucisko), znajduje się pomiędzy doliną Koszarawy i Pewlicy (dopływ Koszarawy). Po drugiej strony przełęczy Hucisko ciągnie się jeszcze wąski skrawek Pasma Laskowskiego z wzniesieniem Zagrodzkiego Gronia, znajdujący się w widłach dwóch źródłowych potoków Lachówki. Pasmo Laskowskie jest dobrze oddzielone od sąsiednich pasm górskich dolinami rzek i potoków. Jedynie przez grzbiet przełęczy Hucisko łączy się z sąsiednim Pasmem Pewelskim. W kierunku od południa na północ w Paśmie Laskowskim wyróżnia się następujące wzniesienia: Gronik (640 m), Łosek (868 m), Zapadliska (790 m), Wytrzyszczon (742 m), Trzy Kopce (615 m) i Zagrodzki Groń (668 m)[3].

Najwyższym wzniesieniem Pasma Laskowskiego jest Łosek (868 m)[3]. Dawniej nosił nazwę Lasek, stąd też utrwaliła się nazwa pasma[1]. Grzbiet i stoki pasma są w dużym stopniu bezleśne, zajęte przez pola i zabudowania miejscowości Koszarawa, Przyborów, Jeleśnia, Pewel Wielka, Hucisko, Lachowice[4]. Dzięki temu na szlaku turystycznym prowadzącym przez pola, łąki i zagajniki tego pasma znajduje się wiele dobrych punktów widokowych. Jest jedno schronisko turystyczne – SST Lasek. Oprócz żółtego szlaku turystycznego prowadzi do niego z dolin kilka „szlaków chatkowych” oznaczonych symbolem domku[2] oraz "szlak kuflowy" oznaczony żółtym znakiem kufla.

Szlak turystyczny | edytuj kod

Przyborów – Łosek – SST Łosek – Koszarawa. Czas przejścia: 1.50 h, 1.50 h

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  3. a b c Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  4. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
Na podstawie artykułu: "Pasmo Laskowskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy