Patena


Patena w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pateny Patena kielichowa Patena głęboka Patena komunijna

Patena (gr. patane - misa, półmisek) – w Kościołach chrześcijańskich naczynie liturgiczne zazwyczaj w kształcie talerzyka przeznaczone dla konsekrowanej hostii[1]. Powinna być wykonana, przynajmniej w swym wnętrzu, ze szlachetnego, nie korodującego metalu (zwykle złota lub srebra, por. Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego). Pateną komunijną nazywana jest tacka trzymana przez usługującego w czasie komunii podawanej do ust.

Są trzy rodzaje paten:

  • Patena kielichowa — to płaska patena, która należy do standardowego wyposażenia kielicha mszalnego. Mieści się na niej tylko jedna lub kilka hostii.
  • Patena głęboka — patena ta również należy do wyposażenia kielicha (gdy nie stosuje się pateny kielichowej, lub gdy zachodzi potrzeba konsekracji komunikantów), oprócz hostii mieszczą się w niej także komunikanty.
  • Patena komunijna — najczęściej wyposażona w uchwyt, trzymana przez ministranta pod brodą wiernego przyjmującego Komunię Świętą. Na nią spadają cząstki Ciała Chrystusa.

W liturgii wschodniej analogiczne naczynie liturgiczne nosi nazwę diskos i od łacińskiej pateny różni się tym, że posiada masywną podstawę w formie nóżki kielicha.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, KrystynaK. Kubalska-Sulkiewicz, wyd. Wyd. 4, Warszawa: Wydawn. Nauk. PWN, 2003, s. 305, ISBN 83-01-12365-6, OCLC 51024180 .
Na podstawie artykułu: "Patena" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy