Pedro de la Rosa


Pedro de la Rosa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pedro Martínez de la Rosa (ur. 24 lutego 1971 w Barcelonie) – hiszpański kierowca wyścigowy. Aktualnie pełni funkcję kierowcy rozwojowego teamu Scuderia Ferrari w Formule 1[1]. Mieszka w Barcelonie, jest żonaty i ma dwie córki.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Początki kariery | edytuj kod

Karierę kierowcy rozpoczął późno, bo dopiero w wieku 17 lat w kartingu w lokalnej serii (Catalonian Championship). Szybko zainteresowała się nim Hiszpańska Federacja Motorowa. Został objęty programem “Ofensiva Uno”, który pomagał kierowcom jednoosobowych bolidów. W 1989 r. rozpoczął starty w Hiszpańskiej Formule Fiat Uno. Wziął udział w siedmiu wyścigach, wygrał dwukrotnie, a na podium stawał pięciokrotnie. W następnym roku przeniósł się do Hiszpańskiej Formuły Ford 1600, w której okazał się bezkonkurencyjny wygrywając 8 z 10 wyścigów. W 1991 r. zajął czwartą pozycję w Hiszpańskiej Formule Ford, a w 1992 r. został Mistrzem Brytyjskiej Formuły Renault. W tym samym roku startował w Europejskiej Formule Renault i także zdobył tytuł mistrzowski. Kolejne dwa lata spędził w Brytyjskiej Formule 3, ale udało mu się tylko trzykrotnie stanąć na podium. W roku 1995 został Mistrzem Japońskiej Formuły 3. W sezonie 1996 rozpoczął starty w Formule Nippon, a w 1997 wywalczył tytuł mistrza. W 1997 zdobył także tytuł mistrzowski w Japońskich Mistrzostwach GT.

Formuła 1 | edytuj kod

Pedro de la Rosa podczas GP Kanady 2001

W 1998 został rezerwowym kierowcą stajni Jordan.

Zespół Arrows zatrudnił go jako głównego kierowcę od sezonu 1999. Podczas swojego debiutu (Grand Prix Australii) zdobył także swój pierwszy punkt, zajmując szóstą pozycję. Okazało się, że był to jedyny punkt, jaki zdobędzie w sezonie, który ukończył na 17 pozycji. Kolejny sezon był bardziej udany, ale także nie najlepszy. Zdołał dwukrotnie ukończyć wyścig na szóstej pozycji (Grand Prix Węgier i Grand Prix Niemiec). Ostatecznie sezon ukończył na 15 pozycji w klasyfikacji.

Sezon 2001 rozpoczął w barwach Jaguar Racing, ale dopiero w piątej eliminacji sezonu (Grand Prix Hiszpanii). Podczas Grand Prix Włoch udało się mu zająć piątą pozycję, był także szósty podczas Grand Prix Kanady. Zdobył łącznie 3 punkty i uplasował się na 16 pozycji. Sezon 2002 był najgorszym w jego karierze - nie zdobył ani jednego punktu.

Pedro de la Rosa podczas kwalifikacji do GP Węgier 2006 de la Rosa w Sauberze C29 podczas Grand Prix Malezji w 2010 roku

Od sezonu 2003 został kierowcą testowym McLarena, a w sezonie 2005 także ich trzecim kierowcą. Pedro powrócił do wyścigów podczas Grand Prix Bahrajnu, zastępując kontuzjowanego Juana Pablo Montoy'ę. Debiut w barwach zespołu był bardzo udany, wyścig zakończył na piątej pozycji i zdobył 4 punkty w klasyfikacji, a także ustanowił rekord okrążenia toru.

W sezonie 2006 kontynuował współpracę z McLarenem. Gdy w lipcu Montoya postanowił rozpocząć starty w serii NASCAR, zespół zakończył z nim współpracę, a de la Rosę wybrano na jego zastępcę. W pierwszym starcie sezonu - Grand Prix Francji, wywalczył siódmą pozycję. Podczas eliminacji w Niemczech wyeliminowała go awaria techniczna. Szczęście uśmiechnęło się do Hiszpana już tydzień później, podczas Grand Prix Węgier. Po tym, jak z wyścigu wycofali się najgroźniejsi rywale: partner z zespołu - Kimi Räikkönen oraz dwaj pretendenci do tytułu - Fernando Alonso i Michael Schumacher, Pedro musiał uznać tylko wyższość Jensona Buttona i stanął po raz pierwszy w karierze na podium.

W barwach McLarena startował do końca sezonu. Po GP Węgier punktował jeszcze trzykrotnie - podczas GP Turcji i GP Chin zajął piąte miejsca, a GP Brazylii ukończył na ósmym miejscu. W sezonie 2006 zdobył łącznie 19 punktów, czyli prawie dwukrotnie więcej, niż w swojej dotychczasowej karierze i zajął najlepszą pozycję w klasyfikacji generalnej w karierze - jedenaste miejsce.

De la Rosa był uważany za mocnego kandydata na partnera dla Fernando Alonso w McLarenie w sezonie 2007. Szefostwo zespołu zdecydowało się jednak powierzyć tę rolę własnemu wieloletniemu protegowanemu - Lewisowi Hamiltonowi. De la Rosa zdecydował się tym samym na kontynuowanie współpracy z brytyjskim zespołem jako ich kierowca testowy.

De la Rosa został uznany za jednego z podejrzanych w tzw. aferze szpiegowskiej (McLaren został ukarany za posiadanie poufnych danych zespołu Ferrari). Szczególna burza została wywołana po wymianie tajnych e-maili z Fernando Alonso, w których to de la Rosa przekonywał, iż jest w posiadaniu tajnych danych zespołu Ferrari[2].

Starty w Sauberze | edytuj kod

2010 | edytuj kod

W sezonie 2010 wraz z Kamui Kobayashim startował w zespole Sauber[3].

Od Grand Prix Singapuru został zastąpiony przez Nicka Heidfelda[4].

2011 | edytuj kod

W 2011 roku Hiszpan zastąpił w Grand Prix Kanady Sergio Péreza. Meksykanin nie był w stanie kontynuować jazdy w weekendzie wyścigowym z powodu złego samopoczucia po pierwszym treningu, które powstało po wypadku na torze w Monte Carlo dwa tygodnie wcześniej[5].

Wyniki | edytuj kod

Formuła 1 | edytuj kod

Rekordy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Łukasz Godula: De la Rosa dołączył do Ferrari (pol.). f1wm.pl, 2013-01-16. [dostęp 2013-01-16].
  2. Marek Roczniak: FIA: Coughlan nie działał na własną rękę (pol.). f1wm.pl, 2007-09-14. [dostęp 2009-08-10].
  3. Marek Roczniak: A jednak Pedro de la Rosa (pol.). f1wm.pl, 2010-01-19. [dostęp 2010-01-19].
  4. Marek Roczniak: Heidfeld potwierdzony przez Saubera - de la Rosa odchodzi (pol.). f1wm.pl, 2010-09-14. [dostęp 2010-09-14].
  5. Michał Roszczyn: De la Rosa zastąpi Péreza w Grand Prix Kanady (pol.). f1wm.pl, 2011-06-10. [dostęp 2011-06-10].
  6. 2016 FORMULA 1 GULF AIR BAHRAIN GRAND PRIX (ang.). formula1.com. [dostęp 2016-07-09].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pedro de la Rosa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy