Philippe Buache


Philippe Buache w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Philippe Buache (ur. 7 lutego 1700 w Paryżu, zm. 24 stycznia 1773 tamże) – geograf francuski. W 1729 roku został geografem królewskim[1]. Twórca geomorfologii jako logicznego systemu. Jako pierwszy wprowadził izobaty w roku 1745 na mapie kanału La Manche[2].

Dokonał podziału powierzchni Ziemi na mniejsze części, wyróżniając płaskowyże i baseny. Zakładał, że najwyżej położone obszary górskie (wysokie płaskowyże) są źródliskami wielkich rzek, działy wód stanowią pasma górskie, które z kolei otaczają baseny, na które podzielone są kontynenty. Na każdym kontynencie, do których zaliczał także Australię, występuje jeden centralny płaskowyż. Konsekwentnie wydzielił podmorskie baseny i podmorskie systemy gór, gdzie kontynuację działów wód stanowią ciągi wysp, mielizn i raf, ujmując w ten sposób morfologię całej Ziemi[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Buache Philippe, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-05-18] .
  2. a b Józef Staszewski. „Rusztowanie kuli ziemskiej'" Filipa Buache'a. „Przegląd Geograficzny”. 35 (4), s. 623-625, 1963. PWN. 
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Philippe Buache" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy