Piana (chemia fizyczna)


Piana (chemia fizyczna) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Piana morska na plaży Piana mydlana Struktura betonu komórkowego

Pianamieszanina dyspersyjna, w której ośrodkiem rozpraszającym jest ciecz lub ciało stałe, a fazą rozproszoną gaz[1]. Powstawaniu piany w cieczach sprzyja obecność substancji powierzchniowo czynnych, które zmniejszają ich napięcie powierzchniowe, a zwiększają lepkość. Do wytwarzania piany wykorzystuje się czasem porofory.

Przykład piany stałej (ośrodkiem rozpraszającym gaz jest ciało stałe) stanowi pumeks. Piany stałe o wyjątkowo małej gęstości nazywa się aerożelami.

Zastosowanie | edytuj kod

Piany stosowane są jako środki czyszczące, jako środki gaśnicze oraz w procesach flotacyjnych. Spienianie jest również stosowane w produkcji pianobetonu, gumy porowatej, szkła porowatego, porowatych tworzyw sztucznych i tym podobnych materiałów.

Przypisy | edytuj kod

  1. piana. Encyklopedia PWN. [dostęp 2014-01-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Piana (chemia fizyczna)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy