Pietro Riario


Pietro Riario w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pietro Riario OFM (ur. 21 kwietnia 1445 w Savonie, zm. 3 stycznia 1474[1] w Rzymie) – włoski kardynał[2].

Życiorys | edytuj kod

Był synem Paolo Riario i jego drugiej żony Bianci Della Rovere Monteleoni, siostry papieża Sykstusa IV[2]. Jego kuzynem był Giuliano della Rovere[2]. W młodości studiował m.in. w Pawii, Padwie czy Wenecji; uzyskał magisterium z teologii[2]. Wkrótce po przyjęciu święceń kapłańskich był prowincjałem swojego zakonu w Ligurii[2].

Od 4 września 1471 do 1473 był biskupem Treviso[1], w latach 1472-1474 był biskupem Valence i Die, w latach 1473-1474 biskupem Mende i hrabią Gevaudan oraz arcybiskupem Splitu, Florencji i Sewilli. Od 16 grudnia 1471 do śmierci był kardynałem prezbiterem San Sisto[1]. Od 23 listopada 1472 do śmierci pełnił rolę łacińskiego patriarchy Konstantynopola[1]. Jego rozrzutny styl życia spowodował, że zmarł już w 1474[2]. Możliwe jest także, że został otruty[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Pietro Cardinal Riario, O.F.M. Conv. (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-06-18].
  2. a b c d e f g Riario, O.F.M.Conv., Pietro (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-06-18].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pietro Riario" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy