Piflutiksol


Piflutiksol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piflutiksolorganiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu, zsyntetyzowana w laboratoriach firmy farmaceutycznej Lundbeck[potrzebny przypis]. Działanie przeciwpsychotyczne jest długotrwałe (20x dłuższe w porównaniu do flufenazyny[1]) i występujące po przyjęciu małych dawek.[2] Wykazuje silny antagonizm względem dopaminy i noradrenaliny[3] oraz zdolność silnego hamowania sztucznie wywołanej hipertermii.[4] Potencjalny neuroleptyk, dotychczas nie został wprowadzony do lecznictwa.

Przypisy | edytuj kod

  1. Earl Usdin, Irene S. Forrest: Psychotherapeutic drugs. T. 2. M. Dekker, 1977, s. 16, seria: Psychopharmacology: A series of monographs and textbooks. ISBN 0-8247-6493-5.
  2. I.M.I.M. Nielsen I.M.I.M. i inni, The Pharmacology of a New Potent, Long Acting Neuroleptic, Piflutixol, „Acta Pharmacologica et Toxicologica”, 41, 1977, s. 369-383, DOI10.1111/j.1600-0773.1977.tb02675.x .
  3. Bjarne Fjalland, Vita Boeck. Neuroleptic Blockade of the Effect of Various Neurotransmitter Substances. „Acta Pharmacologica et Toxicologica”. 42, s. 206-211, 1978. DOI: 10.1111/j.1600-0773.1978.tb02191.x
  4. Bjarne Fjalland. Neuroleptic influence on hyperthermia induced by 5-hydroxytryptophan and p-methoxy-amphetamine in MAOI-pretreated rabbits. „Psychopharmacology”. 63, s. 113-117, 1979. DOI: 10.1007/BF00429687

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Piflutiksol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy