Pikaia


Pikaia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pikaia (†Pikaia gracilens) – żyjący około 505 milionów lat temu w kambrze strunowiec morski, którego szczątki znane są z łupków z Burgess w zachodniej Kanadzie. Odnaleziono 114 skamielin tego gatunku.

Znaczenie nazwy naukowej

Słowo gracilens oznacza z łaciny "cienki, prosty" i odnosi się do kształtu ciała.

Morfologia

Długość ciała wynosiła 4-6 cm, wysokość 4,5 cm. Ciało bocznie spłaszczone. Głowa stanowiła około 1,5% długości ciała, w jej okolicach znajdowały się twory podobne do macek. Nie zachowały się organy wewnętrzne. Otwór gębowy mieścił się pod głową, tuż za nim przestrzeń gardła, widoczna na skamielinach w postaci wgłębienia.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pikaia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy