Piotr Brol


Piotr Brol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Paweł Brol (ur. 26 kwietnia 1944, zm. 28 czerwca 2001) – polski piłkarz, bramkarz. Do 1961 nosił nazwisko Broll, wrócił do niego po wyjeździe do Niemiec.

Już jako piętnastolatek grał w Orle Nakło Śląskie[1]. W latach 1960-1973 był zawodnikiem Polonii Bytom, z którą w 1962 sięgnął po tytuł mistrza Polski[2]. W czasie służby wojskowej grał w Śląsku Wrocław (sezon 1963/1964 zakończony awansem do ekstraklasy (11 spotkań) oraz sezon 1964/1965 (12 spotkań). W barwach Polonii W reprezentacji Polski debiutował 4 sierpnia 1967 w spotkaniu ze Związkiem Radzieckim, przegranym na wyjeździe 1:2[3] (w ramach eliminacji przed turniejem olimpijskim w 1968), drugi i ostatni raz zagrał 30 kwietnia 1969 w towarzyskim, wyjazdowym, spotkaniu z Turcją, wygranym 3:1[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. orzelnaklo.pl
  2. rsssf.com
  3. www.footballdatabase.eu
  4. kadra.pl

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
Na podstawie artykułu: "Piotr Brol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy