Pleurotus eryngii


Boczniak mikołajkowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Pleurotus eryngii) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Boczniak mikołajkowy (Pleurotus eryngii (DC.) Quél) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pleurotus, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1815 r. Augustin Pyramus de Candolle nadając mu nazwę Agaricus erygii. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1821 r. Lucien Quélet, przenosząc go do rodzaju Pleurotua[1].

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r.[2]

Charakterystyka | edytuj kod

Wytwarza owocniki o grubym, mięsistym białym trzonie z małym brązowym kapeluszem. Jest jadalny i smaczny. W wielu krajach Europy i Azji jest uprawiany.

Od 2014 r. w Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Rozporządzenie w sprawie ochrony grzybów. [dostęp 2015-11-22].
Na podstawie artykułu: "Pleurotus eryngii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy