PlusLiga


PlusLiga w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

PlusLiga, do 2008 Polska Liga Siatkówki – najwyższa w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek siatkarskich w Polsce, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziomem ligowym). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon), systemem kołowym z fazą play-off na zakończenie każdego z sezonów i przeznaczone są dla najlepszych polskich klubów piłki siatkowej, a triumfator zostaje Mistrzem Polski. Czołowe zespoły klasyfikacji końcowej każdego sezonu uzyskują prawo występów w europejskich pucharach w sezonie następnym (Lidze Mistrzów, Pucharze CEV, Pucharze Challenge). Organizatorem i organem prowadzącym rozgrywki jest Polska Liga Siatkówki SA (PLS SA).

Spis treści

Historia | edytuj kod

 Zobacz też: Ekstraklasa polska w piłce siatkowej mężczyzn.

Utworzenie ligi zawodowej | edytuj kod

30 czerwca 2000 roku podczas posiedzenia Polskiego Związku Piłki Siatkowej w Poznaniu założono Profesjonalną Ligę Piłki Siatkowej SA (PLPS SA). Tego dnia, przed meczem PolskaHiszpania w Lidze Światowej, uroczyście podpisano jej akt notarialny. Podmiot ten odpowiedzialny był za zorganizowanie i docelowe prowadzenie rozgrywek męskiej ligi zawodowej, której nadano nazwę Polska Liga Siatkówki. Udziałowcami zostało dziesięć klubów nowo powstałej Polskiej Ligi Siatkówki oraz Polski Związek Piłki Siatkowej. Na pierwszego prezesa PLPS wybrano Artura Popko. 27 lipca 2000 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego. Kapitał wyjściowy wynosił 1 milion 100 tysięcy złotych. Każdy z udziałowców spółki wpłacił po sto tysięcy złotych.

22 sierpnia 2000 roku w Warszawie ówczesny prezes Urzędu Kultury Fizycznej i SportuMieczysław Nowicki – podpisał koncesję na prowadzenie rozgrywek zawodowych. Siatkówka jako czwarta dyscyplina w Polsce – po boksie, koszykówce i piłce nożnej – otrzymała prawo organizowania zawodowych rozgrywek ligowych. Zarząd spółki podpisał 25 września 2000 roku umowę z klubami uczestniczącymi w rozgrywkach ligi zawodowej, w której uregulowane zostały zasady funkcjonowania ligi oraz przekazanie praw telewizyjnych i reklamowych do rozgrywek profesjonalnych. Załącznikiem do umowy jest „Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn”, według którego prowadzone są rozgrywki[1][2].

Lata 2000-2004 – trzy mistrzostwa Polski Mostostalu-Azoty Kędzierzyn-Koźle | edytuj kod

W pierwszym sezonie w PLS uczestniczyły: Galaxia Jurajska AZS Bank Częstochowa, Indykpol AZS Olsztyn, Jastrzębie Borynia, Kazimierz Płomień Sosnowiec, KS Citroën Nysa, Morze Szczecin, Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, Stilon Meryl Gorzów, Stolarka Wołomin oraz Warka Strong Czarni Radom. Inauguracyjny mecz premierowej edycji PLS pomiędzy beniaminkiem Stolarką Wołomin i ówczesnym mistrzem Mostostalem-Azoty Kędzierzyn-Koźle rozegrany został 29 września 2000 roku w Radzyminie. Transmisję przeprowadziła TVP Regionalna (z logiem TVP3). Mistrzem Polski został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując w finale fazy play-off Galaxię Jurajską AZS Bank Częstochowa, natomiast do I ligi serii B spadły Kazimierz Płomień Sosnowiec oraz po barażach Stilon Meryl Gorzów[3].

W październiku 2001 roku na mocy trzyletniej umowy sponsorem Polskiej Ligi Siatkówki została Grupa PZU[4].

W sezonie 2001/2002 zmieniony został system punktacji w fazie zasadniczej. Dotychczas za zwycięstwo drużyna zdobywała 2 punkty, natomiast za porażkę – 1 punkt, natomiast od sezonu 2001/2002 za zwycięstwo 3:0 lub 3:1 drużyna otrzymuje 3 punkty, za zwycięstwo 3:2 – 2 punkty, za porażkę 2:3 – 1 punkt, natomiast za porażkę 1:3 lub 0:3 – 0 punktów. Do PLS dołączyła Skra Bełchatów. Mistrzem Polski został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując ponownie w finale fazy play-off zespół z Częstochowy. Z PLS spadł mający problemy finansowe klub Nordea Czarni Radom[5].

Po zakończeniu sezonu 2001/2002 ze względu na złą sytuację finansową Stolarka Wołomin dokonała fuzji z KP Polską Energią Sosnowiec. Stolarka Wołomin zgłoszona została do I ligi serii B, natomiast jej miejsce w PLS zajął klub z Sosnowca[6].

3 lipca 2002 roku PLPS SA oraz Plus GSM zawarły umowę sponsorską, na mocy której Plus GSM został "Partnerem Polskiej Ligi Siatkówki"[7]. Pod koniec listopada 2002 roku prawa do transmisji przejęła Telewizja Polsat[8].

W sezonie 2002/2003 do PLS powrócił klub GTPS Gorzów Wielkopolski, jednak zajął ostatnie miejsce i ponownie opuścił najwyższą klasę rozgrywkową. Po raz trzeci z rzędu w finale fazy play-off spotkały się zespoły z Kędzierzyna-Koźla i Częstochowy. Po pięciomeczowej rywalizacji piąty tytuł w historii klubu zdobył Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle[9].

W sierpniu 2003 roku ze względu na niezdolność do pokrywania zobowiązań finansowych z rozgrywek wykluczone zostało Morze Szczecin. Jego miejsce zajął klub BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała, który zwyciężył w turnieju barażowym. W PLS w sezonie 2003/2004 zadebiutował także zwycięzca I ligi serii B – AZS Politechnika Warszawska. Tytuł mistrza Polski po raz pierwszy w historii zdobył Ivett Jastrzębie Borynia, który w finale fazy play-off pokonał PZU AZS Olsztyn. PLS opuściły dwa kluby: Gwardia Wrocław oraz po barażach BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała[10].

Lata 2004-2011 – era dominacji Skry Bełchatów | edytuj kod

W październiku 2004 roku Plus GSM i PLPS podjęły decyzję o kontynuowaniu współpracy sponsorskiej w szerszym wymiarze, rozszerzając ją o wsparcie technologiczne[11]. W sezonie 2004/2005 do PLS dołączyły dwa kluby: powracająca do najwyższej klasy rozgrywkowej po 23 latach Resovia oraz Górnik Radlin. Pierwszy tytuł mistrzowski zdobyła Skra Bełchatów. Po raz drugi z rzędu wicemistrzem został PZU AZS Olsztyn. Po jednym sezonie PLS opuścił Górnik Radlin. W najwyższej klasie rozgrywkowej nie utrzymał się także zmagający się z problemami finansowymi klub AZS PWSZ Nysa, który przegrał rywalizację w barażach z Gwardią Wrocław[12][13]. Oprócz Gwardii Wrocław do PLS dołączył także mistrz I ligi serii B – Joker Piła.

W sezonie 2005/2006 o mistrzostwo Polski w finale fazy play-off walczyły BOT Skra Bełchatów oraz Jastrzębski Węgiel. Drugi tytuł z rzędu zdobył zespół z Bełchatowa, wygrywając finałową rywalizację do trzech zwycięstw 3:1. Do I ligi spadły dwa kluby: PKE Polska Energia Sosnowiec, która zajęła ostatnie miejsce w lidze oraz Joker Piła po przegranych barażach. Ich miejsce zajęły Jadar Radom jako mistrz I ligi oraz Delecta Bydgoszcz jako zwycięzca baraży[14].

W kontekście sezonu 2006/2007 powstał spór o to, kiedy powinny rozpocząć się rozgrywki ligowe. Powodem sporu był termin rozgrywania mistrzostw świata, które zaplanowane zostały w dniach 17 listopada-3 grudnia. Trener reprezentacji Polski Raúl Lozano wystąpił z propozycją, aby liga wystartowała po zakończeniu mistrzostw świata, uzyskując w ten sposób więcej czasu na przygotowania kadry do mistrzostw[15]. W lutym 2006 roku Zarząd PZPS zdecydował, że rozgrywki Polskiej Ligi Siatkówki rozpoczną się we wrześniu ze względu na fakt, że w tym terminie wystartują europejskie puchary[16]. Ostatecznie jednak po kolejnych naciskach ze strony trenera Lozano podjęto decyzję o przełożeniu startu ligi na grudzień. Decyzję tę zaakceptowały wszystkie kluby występujące w PLS[17].

Rozgrywki PLS w sezonie 2006/2007 wystartowały 15 grudnia. Fazę zasadniczą wygrała Skra Bełchatów z jedną porażką. W fazie play-off powtórzył się finał z poprzedniego sezonu, tj. BOT Skra Bełchatów – Jastrzębski Węgiel. W rywalizacji do trzech wygranych meczów rozegrano pięć spotkań. Trzeci z rzędu mistrzowski tytuł zdobyła drużyna z Bełchatowa, wygrywając w decydującym piątym spotkaniu 3:0. PLS opuściła EnergiaPro Gwardia Wrocław, przegrywając pojedynek o 9. miejsce z Delectą Bydgoszcz[18].

W sezonie 2007/2008 po rocznej przerwie do PLS powrócił Płomień Sosnowiec. W fazie zasadniczej pierwsze miejsce zajęła PGE Skra Bełchatów, odnosząc 16 zwycięstw i 2 porażki. Zespół ten okazał się najlepszy również w fazie play-off, wygrywając w finale wszystkie trzy mecze z Wkręt-metem Domex AZS Częstochowa. Zdobył w ten sposób czwarte z rzędu mistrzostwo Polski[19]. W sierpniu 2008 roku Płomień Sosnowiec ze względu na brak pozyskania sponsora wycofał się z najwyższej klasy rozgrywkowej[20]. PZPS zdecydował, że miejsce klubu z Sosnowca zajmie Delecta Bydgoszcz, która w sezonie 2007/2008 zajęła w PLS ostatnie miejsce[21].

15 kwietnia 2008 roku PLPS SA oraz Polkomtel SA podpisały pięcioletnią umowę sponsorską, na mocy której od sezonu 2008/2009 sieć telefonii komórkowej Plus stała się sponsorem tytularnym PLS, w związku z czym rozgrywki przyjęły nazwę PlusLiga[22].

Sezon 2008/2009 ponownie zdominowała PGE Skra Bełchatów, wygrywając fazę zasadniczą z 15 zwycięstwami i 3 porażkami oraz przechodząc fazę play-off bez porażki. W ten sposób wywalczyła piąte z rzędu mistrzostwo Polski. Pierwszy medal w historii profesjonalnej ligi zdobyła Asseco Resovia, która została wicemistrzem kraju. Z PlusLigi spadł beniaminek Trefl Gdańsk. W rywalizacji o utrzymanie uległ Jadarowi Radom[23]. 17 stycznia 2009 roku w Arenie Ursynów zorganizowany został pierwszy Mecz Gwiazd PlusLigi, w którym zmierzyły się drużyna zawodników polskich z drużyną zawodników zagranicznych. Lepsi okazali się ci drudzy, wygrywając 3:0[24].

W dziesiątym sezonie profesjonalnej ligi siatkówki w Polsce zadebiutował Pamapol Siatkarz Wieluń. Szóste z rzędu mistrzostwo Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, która w finale fazy play-off pokonała Jastrzębski Węgiel[25]. Ostatnie miejsce zajął klub Neckermann AZS Politechnika Warszawska, jednak po zakończeniu sezonu odkupił miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej od Jadaru Radom. Klub z Radomia natomiast został zgłoszony do I ligi[26]. 13 lutego 2010 roku w hali Torwar odbył się drugi Mecz Gwiazd PlusLigi. Tym razem grały ze sobą drużyna północy i drużyna południa. W spotkaniu zwyciężył zespół z północy[27].

W marcu 2010 roku PLPS postanowił, że od sezonu 2010/2011 każdy klub PlusLigi będzie miał obowiązek utrzymywania drużyny młodzieżowej, która rywalizować będzie w nowo utworzonych rozgrywkach pod nazwą Młoda Liga[28].

Przed sezonem 2010/2011 po raz pierwszy znacząco zmieniono system rozgrywek. Po fazie zasadniczej odbywała się druga faza, w której drużyny podzielone zostały na dwie grupy. W pierwszej grupie znalazło się sześć najlepszych zespołów po fazie zasadniczej, w drugiej natomiast drużyny z miejsc 7-10. Drużyny, które zajęły miejsca 1-4 w pierwszej grupie, rywalizowały w półfinałach i meczach o medale. Zespoły z miejsc 5-6 w pierwszej grupie rozgrywały między sobą mecze o 5. miejsce. Drużyny z drugiej grupy walczyły o utrzymanie w fazie play-out. Mistrzem Polski siódmy raz z rzędu została PGE Skra Bełchatów, wicemistrzem natomiast ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. W walce o utrzymanie beniaminek Fart Kielce pokonał Pamapol Wielton Wieluń[29]. W meczach finałowych testowany był system wideoweryfikacji, który został wprowadzony na stałe od sezonu 2011/2012[30][31].

Lata 2011-2016 – okres tzw. "ligi zamkniętej" | edytuj kod

1 września 2011 roku zarząd PZPS stosunkiem głosów 12:6 zdecydował o tzw. zamknięciu PlusLigi. Zgodnie z tą decyzją żadna drużyna grająca w PlusLidze nie spadała automatycznie do I ligi po zakończeniu sezonu, natomiast o uczestnictwo w najwyższej klasie rozgrywkowej w każdym sezonie starać się mogły cztery najlepsze drużyny I ligi, o ile spełniły określone w regulaminie wymagania[32][33].

Przed sezonem 2011/2012 postanowiono powrócić do starego systemu rozgrywek, zgodnie z którym po fazie zasadniczej odbywała się faza play-off z udziałem ośmiu najlepszych zespołów[34]. Do PlusLigi po dwóch sezonach przerwy powrócił Lotos Trefl Gdańsk. W fazie zasadniczej ponownie najlepsza okazała się PGE Skra Bełchatów, wygrywając 16 z 18 spotkań. W finale fazy play-off jednak drużynę z Bełchatowa pokonała Asseco Resovia, zdobywając piąte mistrzostwo Polski w historii klubu, a pierwsze od sezonu 1974/1975[35].

2 lipca 2012 roku prezes Farta Kielce – Mirosław Szczukiewicz – poinformował, iż ze względu na fakt, że nie udało się zbudować wystarczającej grupy sponsorów ani znaleźć drugiego sponsora strategicznego obok firmy PRI Fart Sp. z o.o., klub zostaje wycofany z rozgrywek PlusLigi[36]. Na mocy porozumienia o przejęciu drużyny miejsce Farta Kielce zajął nowy klub – Effector Kielce[37].

W sezonie 2012/2013 w fazie zasadniczej pierwsze miejsce zajęła Delecta Bydgoszcz. Ostatecznie jednak klub z Bydgoszczy ukończył rozgrywki na 4. miejscu, przegrywając w półfinale fazy play-off z Asseco Resovią, natomiast w rywalizacji o 3. miejsce z Jastrzębskim Węglem. W finale fazy play-off spotkały się trzecia i czwarta drużyna fazy zasadniczej, tj. ZAKSA Kędzierzyn-Koźle oraz Asseco Resovia. Drugi tytuł mistrza Polski z rzędu zdobyła Asseco Resovia, która w drodze do tytułu rozegrała 14 z możliwych 15 meczów w fazie play-off[38].

W czerwcu 2013 roku Rada Nadzorcza PLPS SA podjęła decyzję o zwiększeniu liczby drużyn rywalizujących w najwyższej klasie rozgrywkowej do dwunastu. Zasadnicze kryteria przystąpienia do profesjonalnej ligi spełniły dwa najlepsze kluby I ligi: Czarni Radom i BBTS Bielsko-Biała[39]. W sezonie 2013/2014 mistrzem Polski po raz ósmy została PGE Skra Bełchatów, która w fazie zasadniczej zajęła drugie miejsce, w fazie play-off natomiast wygrała wszystkie spotkania, w finale pokonując Asseco Resovię[40].

W maju 2014 roku Rada Nadzorcza PLPS SA zdecydowała o rozszerzeniu PlusLigi do 14 drużyn, dopuszczając do rozgrywek Cuprum Lubin oraz MKS Banimex Będzin – odpowiednio trzeci i czwarty klub I ligi w sezonie 2013/2014[41]. W związku ze zwiększeniem liczby uczestniczących drużyn zmodyfikowano system rozgrywek. Skrócona została faza play-off. W ćwierćfinałach rywalizacja toczyła się do dwóch zwycięstw, natomiast walka o miejsca 5-14 odbywała się w postaci dwumeczu z możliwością rozgrywania decydującego złotego seta[42]. Mistrzem Polski w sezonie 2014/2015 została Asseco Resovia. Drużyna z Rzeszowa zajęła pierwsze miejsce w fazie zasadniczej i przeszła bez porażki fazę play-off, pokonując kolejno w ćwierćfinale Cerrad Czarnych Radom, w półfinale Jastrzębski Węgiel, a w finale Lotos Trefl Gdańsk. Lotos Trefl Gdańsk zdobył pierwszy medal mistrzostw Polski w historii klubu. Na trzecim miejscu rozgrywki skończyła PGE Skra Bełchatów[43].

Przed sezonem 2015/2016 ponownie zmieniono system rozgrywek. Ze względu na przygotowania reprezentacji Polski do igrzysk olimpijskich skrócono sezon, grając po fazie zasadniczej mecze o konkretne miejsca. Finały i rywalizacja o 3. miejsce toczyły się do trzech wygranych spotkań, walka o pozostałe pozycje – do dwóch wygranych meczów. Fazę zasadniczą z bilansem spotkań 23:3 wygrała ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Walka o drugie miejsce w finale pomiędzy Asseco Resovią a PGE Skrą Bełchatów trwała do ostatniej kolejki. Ostatecznie po przegraniu przez drużynę z Bełchatowa jednego seta z BBTS Bielsko-Biała awans do finału uzyskała Asseco Resovia, mając tyle samo punktów, ale lepszy bilans setów. W finale ZAKSA Kędzierzyn-Koźle trzykrotnie bez straty seta pokonała zespół z Rzeszowa, zdobywając szóste mistrzostwo Polski, a czwarte od momentu powstania profesjonalnej ligi. Drugi sezon z rzędu brązowe medale wywalczyła PGE Skra Bełchatów[44].

Okres od sezonu 2016/2017 – ponowne otwarcie ligi | edytuj kod

W czerwcu 2016 roku ustalono zasady reformy PlusLigi. Po pierwsze, Rada Nadzorcza PLPS SA zdecydowała o czasowym rozszerzeniu PlusLigi do 16 drużyn. Po przeprowadzeniu audytu do najwyższej klasy rozgrywkowej dopuszczono zwycięzcę I ligi w sezonie 2015/2016 – GKS Katowice oraz trzecią drużynę tych rozgrywek – Espadon Szczecin. Jednocześnie postanowiono o ponownym otwarciu ligi, tj. przywróceniu systemu awansów i spadków. Zgodnie z podjętymi decyzjami w sezonie 2016/2017 ostatnia drużyna PlusLigi miała rozegrać baraż o miejsce w tych rozgrywkach z najlepszą drużyną I ligi, spełniajacą wymogi regulaminowe, natomiast w sezonie 2017/2018 PlusLigę miały opuścić dwa najgorsze zespoły, a pomiędzy mistrzem I ligi i drużyną, która zajęła 13. miejsce w PlusLidze, miał zostać rozegrany baraż o utrzymanie, tym samym powracając od sezonu 2018/2019 do czteranstu drużyn w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Po drugie, zmianie uległy zasady ustalania kolejności w tabeli fazy zasadniczej. Od tego momentu po liczbie zdobytych punktów meczowych brana jest pod uwagę liczba wygranych meczów, a nie – tak jak w poprzednich sezonach – wyższy stosunek setów.

Po trzecie, zreformowano system rozgrywek. W sezonie 2016/2017 po fazie zasadniczej cztery najlepsze drużyny rywalizowały w półfinałach oraz spotkaniach o medale, pozostałe drużyny natomiast grały w meczach klasyfikacyjnych kolejno o miejsca 5, 7, 9, 13 i 15. Rywalizacja we wszystkich parach toczyła się na zasadzie dwumeczów z możliwością rozgrywania decydującego złotego seta[45]. Drugi raz z rzędu, a po raz siódmy w historii klubu mistrzem Polski została ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, pokonując w finale PGE Skrę Bełchatów. W barażu o PlusLigę zmierzyły się AZS Częstochowa i Aluron Virtu Warta Zawiercie. W rywalizacji do trzech zwycięstw lepszy okazał się klub Aluron Virtu Warta Zawiercie, uzyskując tym samym awans do najwyższej klasy rozgrywkowej[46].

Przed sezonem 2017/2018 ponownie zmieniono system rozgrywek. O medale grało sześć najlepszych drużyn fazy zasadniczej. Dwie najlepsze drużyny fazy zasadniczej uzyskiwały automatyczny awans do półfinałów fazy play-off. Drużyny z miejsc 3-6 rywalizowały w ćwierćfinałach. Pomiędzy pozostałymi drużynami odbywały się mecze o miejsca 5, 7, 9, 11 oraz 13. Rywalizacja we wszystkich rundach fazy play-off toczyła się do dwóch wygranych spotkań. Dziewiąty tytuł mistrza Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, wicemistrzem Polski została ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, na trzecim miejscu zmagania zakończył natomiast Trefl Gdańsk. Drużyny, które zajęły 15. i 16. miejsce w fazie zasadniczej, tj. BBTS Bielsko-Biała i Dafi Społem Kielce, spadły do I ligi. W barażu o PlusLigę zmierzyły się 14. drużyna PlusLigi – Łuczniczka Bydgoszcz i zwycięzca I ligi – AZS Częstochowa. Rywalizację do trzech zwycięstw wygrał klub z Bydgoszczy[47]. 15 grudnia 2017 roku w Tauron Arenie w Krakowie w dniu przerwy przed półfinałami Klubowych Mistrzostw Świata odbył się trzeci Mecz Gwiazd PlusLigi. Po raz drugi zmierzyły się ze sobą drużyny z południa i północy. W meczu zwyciężyła w trzech setach drużyna z południa[48].

2 października 2018 roku dotychczasowa nazwa spółki organizującej rozgrywki PlusLigi została zmieniona z Profesjonalna Liga Piłki Siatkowej SA na Polska Liga Siatkówki SA[49].

W sezonie 2018/2019 w PlusLidze wystartowało 14 drużyn. W rozgrywkach obowiązywał analogiczny system co w poprzednim sezonie z tą różnicą, że finały i mecze o 3. miejsce toczyły się do trzech zwycięstw. Po rocznej przerwie tytuł mistrza Polski zdobyła ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Wicemistrzem zostało Onico Warszawa – był to pierwszy medal w historii tego klubu w mistrzostwach Polski. Po raz siódmy brązowy medal wywalczył Jastrzębski Węgiel. Ze względu na niewypłacalność 13 grudnia 2018 roku prezes Stoczni Szczecin – Jakub Markiewicz – ogłosił, że klub zostaje wycofany z rozgrywek[50]. Wszystkie dziewięć rozegrane przez ten klub mecze zostały anulowane, a władze ligi zdecydowały, że w związku z tym żaden zespół w sezonie 2018/2019 nie spadnie do I ligi[51].

W sezonie 2019/2020 postanowiono powrócić do fazy play-off z udziałem ośmiu najlepszych drużyn po fazie zasadniczej. 12 marca 2020 roku ze względu na szerzenie się zakażeń wirusem SARS-CoV-2 w Polsce Polska Liga Siatkówki SA wstrzymała do odwołania rozgrywki PlusLigi[52]. 25 marca 2020 roku Zarząd PLS SA zdecydował o zakończeniu sezonu PlusLigi bez przyznania tytułu mistrza Polski. Zgodnie z tą decyzją klasyfikacja końcowa, na podstawie której wyłoniono drużyny uczestniczące w europejskich pucharach, ustalona została na podstawie tabeli fazy zasadniczej z dnia 12 marca 2020 roku. Ostatnia w tabeli rozgrywek drużyna PlusLigi – BKS Visła Bydgoszcz – spadła do Krispol 1. Ligi[53], a jej miejsce zajęła Stal Nysa, która po 15 latach wróciła na najwyższy szczebel rozgrywek.

Latem 2020 roku z myślą szybszego powrotu ligowej siatkówki po przedwczesnym przerwaniu rozgrywek PLS zorganizowała letnią ligę rozgrywaną w formule plażowej, z tym że każda z drużyn liczyła czterech zawodników.

Lista klubów | edytuj kod

Medaliści | edytuj kod

Klasyfikacja medalowa | edytuj kod

Statystyki | edytuj kod

Liczba sezonów w PLS/PlusLidze | edytuj kod

Miejsca poszczególnych klubów sezon po sezonie | edytuj kod

Bilans klubów | edytuj kod

Bilans klubów obejmuje sezony 2000/2001–2019/2020.

Najlepsi punktujący w poszczególnych sezonach | edytuj kod

Uwaga: W sezonach 2000/2001–2007/2008 zawodnik otrzymywał: za udział w pojedynczym bloku – 1 pkt, za udział w podwójnym bloku – 0,5 pkt, natomiast za udział w potrójnym bloku – 0,33 pkt.

Frekwencja | edytuj kod

Zagraniczni zawodnicy | edytuj kod

 Osobny artykuł: Lista zagranicznych siatkarzy w PlusLidze.

W polskiej profesjonalnej siatkarskiej lidze jak dotychczas (koniec sezonu 2019/2020) wystąpiło 372 obcokrajowców reprezentujących 42 państwa z 5 kontynentów.

Liga w telewizji | edytuj kod

Zawodowa liga siatkarzy obecna jest na antenie telewizyjnej od pierwszego meczu. TVP Regionalna (z logiem TVP3) przeprowadziła transmisję z inauguracyjnego spotkania premierowej edycji, w którym Stolarka Wołomin uległa Mostostalowi Azoty Kędzierzyn-Koźle 0:3. Przez pierwsze dwa sezony PLS prawa do pokazywania rozgrywek posiadała Telewizja Polska (TVP). Od września 2000 roku do lutego 2002 roku mecze prezentowane były na antenie TVP Regionalna, zaś od marca do maja 2002 roku w TVP3. W sezonie 2000/2001, oprócz transmisji i retransmisji wybranych meczów ligowych, w TVP Regionalna nadawany był - przygotowywany w OTV Katowice i prowadzony przez Janusza Uznańskiego - Magazyn Siatkarski „Punkt, set, mecz”, podsumowujący wydarzenia danej serii gier[potrzebny przypis].

Przed sezonem 2002/2003 nastąpiła zmiana nadawcy - prawa do pokazywania PLS nabyła Telewizja Polsat. Początkowo transmitowała ona mecze w ogólnodostępnej TV4 – w której posiadała 90% udziałów - oraz Polsacie Sport[55][56]. Powtórki spotkań prezentowane były w Polsacie i Polsacie 2. W 2003 roku na antenie Polsatu Sport po raz pierwszy wyemitowano magazyn o tematyce siatkarskiej „Punkt, set, mecz”[57]. Od października 2005, z chwilą uruchomienia nowego kanału sportowego - Polsatu Sport Extra, PLS zagościła i na jego antenie. Od września 2012 spotkania Plusligi przestały być transmitowane w TV4, a w zmian przeszły na antenę Polsatu Sport News, który był dostępny bezpłatnie w ramach drugiego multipleksu naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T)[58].

Umowa była kilkukrotnie przedłużana. Po raz pierwszy w 2004 roku. Wówczas podpisano umowę do końca sezonu 2006/2007[59]. Kolejne umowy podpisywane były w: 2006 roku (do końca sezonu 2009/2010)[60], 2010 roku (do końca sezonu 2014/2015)[61] oraz 2014 roku (do końca sezonu 2019/2020)[62].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Startowaliśmy w Radzyminie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  2. Historia PLPS (pol.). plps.pl. [dostęp 2020-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  3. RetroPlusLiga: Mostostal z pierwszym zawodowym złotem (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  4. Grupa PZU sponsorem PLS (pol.). pls.pl. [zarchiwizowane z tego adresu.
  5. RetroPlusLiga: tak się przechodzi do historii, czyli Mostostal 2001/02 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  6. Stolarka Wołomin zagra, ale w Serii B (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2019-12-03].
  7. Plus GSM Partnerem Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). gsmonline.pl. [dostęp 2020-04-03].
  8. Polsat przejmuje siatkówkę (pol.). wirtualnemedia.pl. [dostęp 2019-12-05].
  9. RetroPlusLiga: Ostatni triumf wielkiego Mostostalu (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  10. RetroPlusLiga: nowe szaty mistrzów, czyli jastrzębska sensacja (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  11. Plus GSM rozszerza współpracę z Polską Ligą Siatkówki (pol.). gsmonline.pl. [dostęp 2020-04-03].
  12. RetroPlusLiga: Narodziny nowej potęgi (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-03].
  13. Już po Nysie (pol.). nto.pl. [dostęp 2020-04-03].
  14. RetroPlusLiga: w sezonie 2005/06 Skra sobie nie przeszkodziła (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  15. Dwa warianty przygotowań dla Lozano (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  16. Zarząd PZPS obradował w Bielsku-Białej (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  17. Jest kompromis – jesienią zastępczy Puchar Polski (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  18. RetroPlusLiga: Trzeci! Skra dalej rządziła w lidze (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  19. RetroPlusLiga: argentyńskie złoto (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  20. Płomień wycofuje się z ekstraklasy! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-04].
  21. Tak musiało być - Delecta w PlusLidze (pol.). expressbydgoski.pl. [dostęp 2020-04-04].
  22. PlusLiga i PlusLiga Kobiet (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-04].
  23. RetroPlusLiga: Piąte złoto do historii (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-04].
  24. Polacy - Zagraniczni 0:3 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  25. RetroPlusLiga: Chwilowe kłopoty i szóste złoto (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-07].
  26. Politechnika Warszawska za Jadar Radom w PlusLidze! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-07].
  27. W Meczu Gwiazd lepsza Północ (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  28. Nie poszerzą PlusLigi! (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2020-04-08].
  29. RetroPlusLiga (2010/2011): siedem tłustych lat (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-07].
  30. Powtórki wideo drogie, ale potrzebne (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2020-04-08].
  31. Rozgrywki PlusLigi czas zacząć (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  32. PlusLiga zamknięta – biznes wygrał ze sportem (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  33. Zob. Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn, wrzesień 2011 r., Rozdział II. Rozgrywki ligi zawodowej, Oddział I. Udział w lidze zawodowej.
  34. Powrót do starego systemu rozgrywek (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-08].
  35. Retro PlusLiga: Rzeszów czekał na tę chwilę 37 lat (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-08].
  36. Mirosław Szczukiewicz wydał oświadczenie (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  37. Kielce oficjalnie z nowym sponsorem (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-08].
  38. RetroPlusLiga (2012/2013): Asseco Resovia potwierdziła szlachectwo (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-09].
  39. PLPS podjęła decyzję o powiększeniu PlusLigi (pol.). pzps.pl. [dostęp 2020-04-09].
  40. RetroPlusLiga: Powrót PGE Skry w wielkim stylu (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-09].
  41. 14 zespołów zagra o mistrzostwo Polski (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  42. Dłuższa runda zasadnicza, krótsze play-off w PlusLidze (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  43. RetroPlusLiga (2014/15): Asseco Resovia znów na tronie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  44. RetroPlusLiga (2015/2016): ZAKSA zagrała na maksa (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  45. Odważna rewolucja w PlusLidze (pol.). siatka.org. [dostęp 2020-04-10].
  46. RetroPlusLiga (2016/17): ZAKSA nadal na maksa (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  47. RetroPlusLiga (2017/2018): PGE Skra wróciła na tron (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  48. Mecz Gwiazd PlusLigi: Północ vs Południe 0:3 (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  49. Polska Liga Siatkówka SA już oficjalnie (pol.). pzps.pl. [dostęp 2020-04-10].
  50. Oficjalnie: to koniec Stoczni Szczecin! Klub wycofał się z rozgrywek PlusLigi (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-04-11].
  51. RetroPlusLiga (2018/2019): wielki powrót na tron (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-10].
  52. Komunikat Zarządu Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-04-12].
  53. Koniec sezonu PlusLigi, Ligi Siatkówki Kobiet oraz KRISPOL 1. Ligi (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2020-03-25].
  54. Frekwencja w PlusLidze: Ponad 443 tysiące widzów w 200 meczach (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-04-28].
  55. Polsat Sport ma już 10 lat - stawia na polski sport (pol.). media2.pl. [dostęp 2010-08-10].
  56. Kryształowe gody Polsatu Sport (pol.). satkurier.pl. [dostęp 2015-08-11].
  57. O nas (pol.). polsatsport.pl. [dostęp 2015-11-15].
  58. Ligowa siatkówka znika z TV4, ale będzie w Polsat Sport News (pol.). media2.pl. [dostęp 2012-09-26].
  59. PLS: zwycięstwa faworytów (pol.). sport.pl. [dostęp 2004-10-17].
  60. Siatkówka w telewizji Polsat Sport (pol.). siatka.org. [dostęp 2018-12-21].
  61. Mecze PlusLigi przez pięć lat w Polsacie (pol.). plusliga.pl. [dostęp 2018-12-21].
  62. Ligowa siatkówka zostaje na dłużej w Polsacie (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-12-21].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "PlusLiga" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy