Poel


Na mapach: 54°00′00″N 11°26′00″E/54,000000 11,433333

Poel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poel, Insel Poel – siódma co do wielkości niemiecka wyspa leżąca na południu Zatoki Meklemburskiej na Morzu Bałtyckim. Wyspa wielkości 36 km² jest jednocześnie północną granicą Zatoki Wismarskiej. Poel jest jednocześnie gminą w powiecie Nordwestmecklenburg w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, która na dzień 31 grudnia 2008 r. liczyła 2.715 mieszkańców[1].

Nazwa pochodzi od słowiańskiego słowa "pole"[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Z powodu swojego strategicznego położenia (kontrola nad zatoką i miastem Wismar) o wyspę często walczyli niemieccy i szwedzcy władcy.

W 1612 roku rozpoczęto prace nad fortyfikacjami na wyspie, które ukończono w 1619 roku. Okazały się one niewystarczające, bo już w 1629 roku zostały zajęte przez Christiana IV, w 1631 zniszczone przez Albrechta von Wallensteina, odbudowane trzy lata później. Wyspa została ostatecznie zajęta w czasie wojny trzydziestoletniej przez Szwedów w 1635 roku.

W 1648 roku pokój westfalski przydzielił wyspę Szwecji, choć Brandenburgia (w roku 1675), Dania (1711), Prusy i Hanower (1716) na krótko ją przejmowały. W 1703 roku usunięto fortyfikacje. W czasie wojny siedmioletniej kilkakrotnie plądrowana.

W 1803 roku książę Friedrich Franz I wydzierżawił wyspę od Szwecji na 100 lat za 1,25 miliona dalerów (zobacz też Wismar). Szwecja ostatecznie zrzekła się praw do wyspy w 1903 roku. W 1927 roku wyspa została połączona mostem z lądem stałym.

3 maja 1945 roku radzieckie wojska zastąpiły Brytyjczyków na wyspie. Od tego momentu wyspa pozostała w radzieckiej strefie wpływów, a od 1949 roku należała do NRD.

Budynki | edytuj kod

  • Muzeum historyczne – prezentuje życie, historię i rozwój wyspy
  • Ceglany, romańsko-gotycki kościół z pierwszej połowy XIII wieku
  • Dwie latarnie morskie
  • Fragmenty dawnych umocnień

Atrakcje przyrodnicze | edytuj kod

Atrakcją turystyczną wyspy jest klif w pobliżu miejscowości Timmendorf, który podlega intensywnej abrazji.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Statistisches Amt Mecklenburg-Vorpommern, Schwerin, 2009
  2. Paul Kühnel: Die slavischen Ortsnamen in Meklenburg. In: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde. Bd. 46, 1881, ISSN 0259-7772, S. 3–168, hier S. 108.
Na podstawie artykułu: "Poel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy