Polowanie na muchy


Polowanie na muchy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polowanie na muchy – polski film fabularny z 1969 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Film jest adaptacją opowiadania Janusza Głowackiego.

Treść | edytuj kod

Bohaterem filmu jest skromny pracownik księgarni i niedoszły absolwent rusycystyki, Włodek. Mężczyzna ten czuje się w domu całkowicie zdominowany przez swoją żonę i teściową. Nie mogąc tego znieść pewnego dnia, pod pretekstem kupna papierosów, wychodzi z domu chcąc go opuścić na zawsze. Przypadkowo poznaje młodą studentkę polonistyki Irenę, z którą nawiązuje romans. Irena jest przekonana, że jej ukochany ma wybitne zdolności i powinien zrobić wielką karierę. Niemal wbrew jego woli usiłuje wylansować go na tłumacza, a nawet na pisarza. Jej wysiłki są jednak daremne.

Film jest satyrą na postępujące zmiany w społeczeństwie, w którym kobiety stają się coraz bardziej władcze i energiczne, a mężczyźni coraz bardziej przez nie tłamszeni, pozbawieni własnej woli i godności.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Polowanie na muchy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy