Polskie Stronnictwo Ludowe (wilanowskie)


Polskie Stronnictwo Ludowe (wilanowskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polskie Stronnictwo Ludowe tzw. wilanowskie – polska partia polityczna założona 15 sierpnia 1989 w Wilanowie przez działaczy Polskiego Stronnictwa Ludowego z lat 1945–1949 i „Solidarności” Rolników Indywidualnych.

15 sierpnia 1989 powołano Tymczasowy Naczelny Komitet Wykonawczy nowo powstałego ugrupowania. Prezesem został wybrany Franciszek Kamiński, a wiceprezesami: Hanna Chorążyna, Franciszek Kieć i Stanisław Laskowski.

11 listopada 1989 w Wilanowie odbył się II kongres partii. Prezesem ponownie wybrano Franciszka Kamińskiego, a Hanna Chorążyna została przewodniczącą Rady Naczelnej.

5 maja 1990 na Kongresie Jedności PSL wilanowskie połączyło się z Polskim Stronnictwem Ludowym „Odrodzenie” i sześcioma organizacjami wojewódzkimi Polskiego Stronnictwa Ludowego „Solidarność”, tworząc jednolite Polskie Stronnictwo Ludowe „z zachowaniem i kontynuacją tożsamości PSL z 1946 roku”. Jego pierwszym prezesem został Roman Bartoszcze.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Polskie Stronnictwo Ludowe (wilanowskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy