Polskie Towarzystwo Orientalistyczne


Polskie Towarzystwo Orientalistyczne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polskie Towarzystwo Orientalistyczne (ang. Polish Oriental Society) – towarzystwo naukowe orientalistów polskich. Działa od 1922 roku. Podstawowymi celami statutowymi są przyczynianie się do rozwoju orientalistyki polskiej przez prowadzenie i wspieranie badań naukowych nad ludami Azji i Afryki oraz upowszechnianie wiedzy o Bliskim i Dalekim Wschodzie.

Prezesi towarzystwa | edytuj kod

Pierwszym prezesem PTO był Władysław Kotwicz (od roku 1922 do swojej śmierci w 1944 r.). Kolejnymi prezesami byli:

Działalność | edytuj kod

Siedziba PTO mieści się w Warszawie, przy ulicy Krakowskie Przedmieście 26/28, przy Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Towarzystwo liczy 130 członków (dane za rok 2009). Wydaje kwartalnik „Przegląd Orientalistyczny”.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (organizacja):
Na podstawie artykułu: "Polskie Towarzystwo Orientalistyczne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy