Powstanie w Cziprowci


Powstanie w Cziprowci w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powstanie w Cziprowci miało miejsce w roku 1688 r. w trakcie walk bułgarsko-tureckich.

Po zdobyciu w roku 1688 Belgradu z rąk Turków przez wojska austriackie, w Bułgarii doszło do wybuchu powstania antytureckiego. Obszar walk objął północno-zachodnią część kraju z głównym ośrodkiem w Cziprowci (30 km od Pirotu). Na czele powstańców stanęli doświadczeni w walkach D. Pejaczewicz, B. Marinow i Ł. Andrejewicz. Przeciwko powstańcom wysłano 1500 żołnierzy tureckich pod wodzą Yegen Paszy oraz 1000 Węgrów księcia Imre Thököly'ego. Siły te uderzyły na miasta objęte powstaniem. W listopadzie wojska węgiersko-tureckie zaatakowały obóz powstańców w Żerawicy (25 km na wschód od Cziprowci), gromiąc znajdujących się w nim żołnierzy a następnie zdobywając Cziprowci. Większość powstańców została wycięta a miasto wraz z okolicznymi wsiami zniszczono.

Bibliografia | edytuj kod

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress. Warszawa 2004.
Na podstawie artykułu: "Powstanie w Cziprowci" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy