Prawo budowlane


Prawo budowlane w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Naruszenie przepisów: Przez ognioodporną ścianę betonową poprowadzone są korytka kablowe i przewody elektryczne. Otwór powinien być ognioodporny, aby zachować odporność ogniową ściany. Zamiast tego jest wypełniony łatwopalną pianką poliuretanową.

Prawo budowlane – dział prawa administracyjnego, regulujący wszelkie kwestie związane ze wszystkimi etapami budowy obiektów, takich jak budynki i budowle. Budynki muszą być zgodne z prawem budowlanym w celu uzyskania pozwolenia na budowę, zwykle od lokalnej rady. Głównym celem tych przepisów jest ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i ogólnego dobrostanu, gdyż dotyczą one budowy i użytkowania budynków i budowli. Prawo budowlany staje się prawem określonej jurysdykcji, gdy formalnie zostanie przyjęty przez odpowiedni organ rządowy lub prywatny[1].

Pierwotne prawa budowlane pojawiły się w czasach starożytnych. Najstarszy znany spisany zbiór przepisów budowlanych zawarty został w Kodeksie Hammurabiego z około 1772 przed naszą erą[2].

W Stanach Zjednoczonych główne obowiązujące zbiory prawne stanowią: International Building Code (IBC), prawo elektryczne i hydrauliczne oraz prawo mechaniczne[3]. W Kanadzie państwowe kodeksy regulowane są przez National Research Council of Canada[4].

Prawo budowlane na świecie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Francis D. K. Ching, Steven R. Winkel: Building Codes Illustrated: A Guide to Understanding the 2015 International Building Code. John Wiley & Sons, 2016-03-22. ISBN 978-1-119-15095-4. (ang.)
  2. Hammurabi's Code of Laws (ang.). [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-09)].
  3. About ICC (ang.).
  4. Codes Canada - National Research Council Canada, www.nrc-cnrc.gc.ca [dostęp 2017-11-19]  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Prawo budowlane" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy