Rabeprazol


Rabeprazol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rabeprazolorganiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej, zmniejszający wydzielanie do światła żołądka jonów wodorowych. Jest stosowany głównie w leczeniu choroby wrzodowej.

Spis treści

Mechanizm działania | edytuj kod

Rabeprazol jest pochodną benzimidazolu, która wybiórczo i w sposób zależny od dawki hamuje pompę protonową (H+/K+ ATP-aza) zlokalizowaną w komórkach okładzinowych żołądka. Powoduje to zmniejszenie wydzielania jonów wodorowych do światła żołądka i zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego.

Ulega rozkładowi w kwaśnym środowisku dlatego stosuje się go w formie dojelitowej.

Jest metabolizowany w wątrobie. Jego główne metabolity – tioeter i sulfon są nieaktywne biologicznie.

Wskazania | edytuj kod

Przeciwwskazania | edytuj kod

Należy zachować ostrożność przy ciężkiej niewydolności wątroby

Działania niepożądane | edytuj kod

Preparaty | edytuj kod

W Polsce dostępny jest pod nazwami Rabebir, Rabelinz, Rabeprazole, Ventiprax, Zolpras i Zulbex[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Inne leki Rabeprazolum natricum. bazalekow.info. [dostęp 2015-02-09].

Bibliografia | edytuj kod

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 513. ISBN 83-7430-006-4.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Rabeprazol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy