Rada narodowa (PRL)


Rada narodowa (PRL) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rada narodowa – terenowy organ władzy państwowej w PRL wzorowany na sowieckich radach. Zgodnie z Konstytucją z 1952 roku w pierwotnym brzmieniu były wybieralnymi na 3 lata organami w gminach, miastach, dzielnicach większych miast, powiatach i województwach. Rady narodowe poszczególnych szczebli wybierały swoje prezydia i były zależne od rad wyższego szczebla.

Stanowiły fasadowy twór mający stwarzać pozory demokracji. W rzeczywistości ich zadaniem było realizowanie polityki rządu, która była całkowicie zależna od PZPR.

Do zadań RN należało:

  • uchwalanie terenowych planów i budżetów gospodarczych
  • kontrola uchwał Rad niższego szczebla
  • utrzymanie porządku publicznego
  • współdziałanie w umacnianiu obronności i bezpieczeństwa państwa.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rada narodowa (PRL)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy