Raffaele Cadorna


Raffaele Cadorna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Raffaele Cadorna (ur. 9 lutego 1815 w Mediolanie, zm. 6 lutego 1897 w Turynie) − włoski hrabia, generał, jeden z przywódców procesu jednoczenia Włoch, głównodowodzący wojsk zdobywających Państwo Kościelne w 1870 roku.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w piemonckim Mediolanie. Począwszy od 1832 roku uczył się w szkole wojskowej w Turynie, w 1840 roku wstąpił do korpusu inżynieryjnego i dowodził, od marca 1848 do sierpnia 1849 roku, grupą ochotników w tym korpusie, którzy zostali sformowani w batalion wysłany na front wojny przeciw Austrii. Była to jedna z wojen o niepodległość Włoch.

Cadorna walczył w wojnie krymskiej, następnie w bitwie pod Solferino, w 1859 roku dosłużył się stopnia pułkownika.

W tym samym roku został ministrem wojny w republikańskim rządzie Toskanii. Jako generał służył w korpusie walczącym przeciw Austrii w wojnie siedmiotygodniowej z 1866 roku.

Następnie prowadził ofensywę włoską w Państwie Kościelnym i zdobył Rzym 20 września 1870 roku. Po tej kampanii został mianowany senatorem.

Wkrótce później opuścił funkcje publicznie i osiadł w Toskanii, zmarł 6 lutego 1897 w Turynie.

Literatura | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Raffaele Cadorna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy