Rattus fuscipes


Szczur zaroślowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Rattus fuscipes) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szczur zaroślowy[3] (Rattus fuscipes) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący wyłącznie w Australii[2][4].

Spis treści

Klasyfikacja | edytuj kod

Gatunek ten został opisany naukowo w 1839 roku przez G.R. Waterhouse’a pod nazwą Mus fuscipes[5]. Miejsce typowe to Albany w Australii Zachodniej[4]. Wyróżniane są cztery podgatunki, różniące się pod względem genetycznym[2].

Nazewnictwo | edytuj kod

W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę szczur zaroślowy[3]. W Australii zwierzę nosi angielską nazwę bush rat, oraz aborygeńską nazwę Bogul[6].

Występowanie | edytuj kod

Szczur zaroślowy jest australijskim endemitem. Zamieszkuje wybrzeża i tereny przybrzeżne kontynentu[2][4]. Jest szeroko rozprzestrzeniony w obszarach zalesionych i na wrzosowiskach w południowej i wschodniej części Australii, oraz na wielu wyspach, w tym na Wyspie Kangura[2].

Wygląd | edytuj kod

Zwierzę ma ciało (wraz z głową) długości 110–205 mm, ogon o długości 105–195 mm i masę 65–225 g. Ogon jest względnie krótki. Wierzch ciała jest szary do szarobrązowego lub rudawego, spód ciała jest szary lub kremowy; futro jest gęste i miękkie. Charakterystycznymi cechami jego wyglądu są żółte, dłutowate siekacze i spiczasta głowa z dużymi, zaokrąglonymi uszami[7].

Tryb życia | edytuj kod

Szczur ten prowadzi naziemny[2], nocny tryb życia[7]. Jest spotykany w lasach piętra subalpejskiego w Wielkich Górach Wododziałowych, wilgotnych lasach równikowych, lasach eukaliptusowych, zaroślach i wrzosowiskach w obszarach przybrzeżnych[2]. Kryje się w gęstym poszyciu leśnym, kopie krótkie nory pod skałami i konarami, wykłada gniazda trawą. Nie jest spotykany na terenach zurbanizowanych[7].

Jest to zwierzę wszystkożerne, zjada grzyby, trawy, owoce, nasiona i owady[7]. Samica w miocie rodzi do pięciu młodych, w sprzyjających latach może wydać na świat kilka miotów w ciągu roku[2].

Populacja i zagrożenia | edytuj kod

Szczur zaroślowy ma duży zasięg występowania, lokalnie jest liczny, szczególnie na przybrzeżnych wrzosowiskach. Jest obecny w wielu obszarach chronionych. Jest wrażliwy na zaburzenia środowiska przez działalność ludzką, w części zasięgu może być zagrożony przez wycinkę drzew, nieodpowiednie gospodarowanie ogniem i pożary buszu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje szczura zaroślowego za gatunek najmniejszej troski[2].

Szczur zaroślowy został skutecznie reintrodukowany w rezerwacie North Head w obrębie aglomeracji Sydney. Gryzoń ten konkuruje z zawleczonym do Australii szczurem śniadym (Rattus rattus) i badacze spodziewają się, że jego silna populacja będzie w stanie przeciwstawić się ekspansji obcego gatunku[6][8][9].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rattus fuscipes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g h i Menkhorst, P., Lunney, D., Ellis, M., Burnett, S. & Friend, T. 2016, Rattus fuscipes, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2017-3, DOI10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T19333A22441590.en [dostęp 2018-04-04]  (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Rattus fuscipes. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2018-04-04]
  5. G.R. Waterhouse: The zoology of the voyage of H.M.S. Beagle, under the command of Captain Fitzroy, R.N., during the years 1832 to 1836. Cz. 2: Mammalia. London: Published by Smith, Elder and Co., 65 Cornhil, 1838, s. 66. (ang.)
  6. a b Katynna Gill: The real rat race (ang.). Uniwersytet w Sydney, 2011-06-08. [dostęp 2018-04-23].
  7. a b c d Ondine Evans: Bush Rat (ang.). Australian Museum, 2015-10-30. [dostęp 2018-04-04].
  8. Sydney Bush Rat (ang.). Uniwersytet w Sydney, 2016-05-26. [dostęp 2018-04-04].
  9. Native Bush Rats reclaiming North Head (ang.). Australian Wildlife Conservancy, marzec 2016. [dostęp 2018-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-14)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rattus fuscipes" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy