Ratusz w Londynie


Na mapach: 51°30′17″N 0°04′43″W/51,504722 -0,078611

Ratusz w Londynie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ratusz w Londynie (ang. City Hall in London) – siedziba władz Londynu (Greater London Authority) i burmistrza Londynu.

Znajduje się na południowym brzegu Tamizy niedaleko Tower Bridge. Budynek został zaprojektowany przez sir Normana Fostera (Foster and Partners), oficjalnie otwarty w lipcu 2002 roku. Jego konstrukcja była częścią programu „Więcej Londynu” („More London”), którego celem jest odnowienie południowego brzegu Tamizy, obszaru pomiędzy Tower Bridge a London Bridge, i budowa tam przyjaznych środowisku biurowców i centrów handlowych[1].

Spis treści

Architektura | edytuj kod

Budynek architektury high-tech o charakterystycznej bryle kojarzącej się z niekształtnym jajkiem, czy też kaskiem motocyklowym stał się obiektem rozpoznawalnym na całym świecie. Budowa rozpoczęła się w 2000 roku i została zakończona dwa lata później. Obiekt ma 12 kondygnacji, w tym dwie podziemne. Ratusz, będący budynkiem użyteczności publicznej, posiada sale komisji oraz salę konferencyjną, mogącą pomieścić do 250 osób[2]. Budynek ma 45 m wysokości. Dziesięć pięter ponad gruntem daje powierzchnię całkowitą 18 000 m2, w tym powierzchni użytkowej 12 000 m2. Elewacje to 7 300 m2 potrójnie przeszklonych, powlekanych szyb o niskiej emisyjności. Wewnątrz, ponad salą konferencyjną, znajduje się spiralna rampa prowadząca na piętro dostępne dla zwiedzających.

Użyte technologie | edytuj kod

Zaprojektowany przy użyciu zaawansowanych technik komputerowego modelowania budynku ratusz stanowi radykalną zmianę w podejściu do formy architektonicznej. Ma ona znaczny wpływ na charakterystykę energetyczną budynku. Jego kształt i orientacja osiągają optymalną efektywność energetyczną poprzez maksymalizację cieniowania i minimalizację powierzchni narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Dzięki temu zapewniony jest minimalny zysk ciepła w lecie i minimalna stratę ciepła w zimie. Urzędy są naturalnie wentylowane.

Warte uwagi jest chłodzenie budynku. Jest ono realizowane za pomocą wód gruntowych. Pompy gruntowe zasilane są z ogniw fotowoltaicznych umieszczonych na dachu. Po użyciu do celów chłodniczych woda przeznaczana jest do spłukiwania toalet[3].

Wybrane dane techniczne | edytuj kod

  • Każdy z 3844 szklanych paneli elewacji został wykonany oddzielnie za pomocą lasera[2].
  • Ratusz jest jednym z najbardziej efektywnych energetycznie budynków w Londynie.
  • Ratusz wykorzystuje około 25% energii, jakiej potrzebuje konwencjonalny budynek użyteczności publicznej podobnej wielkości[2].
  • Średnia wartość współczynnika przenikania ciepła: U=0,7-0,8 W/m2K

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. holidaycheck.pl. [dostęp 2013-06-03].
  2. a b c emporis.com. [dostęp 2013-06-03].
  3. london.gov.uk. [dostęp 2013-06-03].
Na podstawie artykułu: "Ratusz w Londynie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy