Receptakl


Receptakl w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Receptakl sromotnika smrodliwego

Receptakl, receptakulum (łac. receptaculum) – rodzaj owocnika u grzybów. Wyrasta z kulistego lub jajowatego jaja i ma postać cylindrycznego, porowatego trzonu, na szczycie którego znajduje się słabo wyodrębniona główka, będącą odpowiednikiem kapelusza u grzybów kapeluszowych. Tego typu owocniki występują np. w rzędzie sromotnikowców[1]. Główka receptakla pokryta jest śluzowatą warstwą zarodnionośną (hymenium), w którym wytwarzane są zarodniki. Warstwa ta wydziela nieprzyjemny zapach, podobny do zapachu padliny. Zwabia on owady padlinożerne, które siadają na owocniku i wyjadają warstwę hymenium, przy okazji roznosząc zarodniki grzyba[2]. U niektórych gatunków, np. u okratka australijskiego górna część receptakla podczas dojrzewania pęka na kilka ramion, a warstwa zarodnionośna znajduje się na ich wewnętrznej stronie[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  2. Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.
  3. Wanda Rudnicka-Jezierska: Grzyby (Mycota). Tom XXIII. Podstawczaki (Basidiomycetes): purchawkowe (Lycoperdales), tęgoskórowe (Sclerodematales), pałeczkowe (Tulostomatales), gniazdnicowe (Nidulariales), sromotnikowe (Phallales), osiakowe (Podaxales). Kraków: Instytut Botaniki PAN, 1991. ISBN 83-85444-01-7.
Na podstawie artykułu: "Receptakl" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy