Rejon zdwiński


Na mapach: 54°42′00,0000″N 78°40′00,1200″E/54,700000 78,666700

Rejon zdwiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rejon zdwiński (ros Здвинский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Napływ ludności na te tereny z zachodnich części Imperium Rosyjskiego zaczyna się w połowie XVIII wieku[2]. Osadnicy prowadzili akcje wycinki tajgi, a także zmagali się z autochtonicznymi ludami syberyjskimi jakie napotykali w tym rejonie. Pierwsze zorganizowane wsie pojawiają się około 1770 roku[2]. Ziemia pod uprawę nie była najgorszej jakości, a lasy bogate były w zwierzynę, rozwijało się też rybołówstwo[2]. W czasach rosyjskiej wojny domowej ziemie te zostają zajęte przez wojska admirała Aleksandra Kołczaka, a następnie około 1920 roku wchodzą w skład państwa bolszewickiego. 25 maja 1925 roku władze sowieckie powołują na tym obszarze rejon niżnie-kargacki, który według statystyk w 1926 roku zamieszkiwany był przez 36 754 osób, głównie Rosjan i Ukraińców[2].

W wyniku kolejnych przekształceń administracyjnych w 1931 roku zajmował on powierzchnię 6740 kilometrów kwadratowych i liczył 51 200 mieszkańców[2]. 7 czerwca 1933 roku miasto Niżny Kargat zostaje przemianowane na Zdwińsk, a nazwa rejonu zmieniona na rejon zdwiński[2]. Została ona nadana na cześć lokalnego działacza partii bolszewickiej, zesłańca w czasach carskich i organizatora życia społecznego i gospodarczego w regionie[2]. Od 1937 roku znajduje się on w granicach obwodu nowosybirskiego[3]. W czasach stalinowskich obszar ten przechodzi przez politykę forsownej kolektywizacji. Tworzone są drobne zakłady: przetwórstwa rybnego, produkcji butów i szwalnie[2]. W 1941 roku po agresji III Rzeszy na Związek Radziecki ponad 9100 mieszkańców rejonu wyruszyło na front, z tego co trzeci nie powrócił[2]. Po zakończeniu wojny władze sowieckie nadal rozwijały rolnictwo oraz prowadziły akcję budowy szkół. W 1963 roku rejon jednostka ta została zlikwidowana i włączona w skład rejonu barabińskiego[3]. Jednak już w 1965 roku rejon zdwiński powraca na administracyjną mapę obwodu nowosybirskiego[3].

Charakterystyka | edytuj kod

Rejon zdwiński położony jest w południowo-zachodniej części obwodu nowosybirskiego, a odległość do obwodowej stolicy Nowosybirska wynosi około 400 kilometrów[4]. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w Barabińsku i aby do niej dotrzeć należy pokonać odległość 92 kilometrów[5]. Od północy na południe długość rejonu liczy 80 kilometrów, a z zachodu na wschód liczba ta wynosi 105 kilometrów[4]. Ziemie te bogate są w rzeki i liczne jeziora, przeciętne temperatury letnie wahają się latem od 18 do 34 stopni Celsjusza, a zimą spadają średnio do około -20 C[4]. 12,7% terenu rejonu zajmowane jest przez bagna i mokradła, a wody gruntowe znajdują się na wyjątkowo niskiej głębokości, co prowadzi często do drobnych podtopień[4]. Prawie 30% obszaru rejonu zajmują lasy, reszta to przede wszystkim tereny rolnicze[6]. Znajdują się tu także zasoby gliny oraz żwiru[6]. Większość ludności zatrudniona jest w rolnictwie, które stanowi główną sferę działalności mieszkańców tych ziem[7]. Skupieni są oni w kilkanaście różnych spółek i spółdzielni. W 2010 roku rejon zdwiński wyprodukował 56,4 tysięcy ton różnych zbóż[7]. W tym samym roku wytworzono także 26 983 ton mleka oraz 4879 ton mięsa, a w rejonie hoduje się prawie 14 tysięcy sztuk bydła[7]. Zlokalizowanych jest tu także 813 małych i średnich przedsiębiorstw, które zajmują się przetwórstwem towarów okołorolniczych[8]. Rosną inwestycje w budownictwo[8]. Drogi w rejonie mają łączną długość 469,1 kilometrów, z czego 322,3 kilometry dróg są utwardzone. W skład rejonu zdwińskiego wchodzi 14 osad wiejskich.

W rejonie znajduje się kilkanaście szkół podstawowych, 33 szkoły średnie[4] oraz kilkanaście oddziałów przedszkolnych[9]. Rosną inwestycje w budownictwo[8]. W ostatnich latach władze rejonowe inwestują w rozwój sieci opieki przedszkolnej[9]. Na terenie rejonu działa szpital centralny oraz 4 mniejsze, zatrudniające prawie 400 osób[9]. W 2010 roku rejon zainwestował w opiekę medyczną ponad 7 milionów rubli, co pozwoliło m.in. na sfinansowanie zakupu 3 nowych karetek pogotowia, a także aparatów rentgenowskich, mammograficznych oraz innego sprzętu medycznego[9]. Na terenie rejonu działa 35 instytucji kulturalnych, a także 21 różnych bibliotek, dom kultury, chóry, regionalne grupy teatralne oraz muzeum wojskowe[9][4]. Znajdują się tu także rezerwaty archeologiczne[2]. Nieustannie spada liczba mieszkańców regionu, w latach 1985-2009 spadła ona o 14,7%, co wiązało się z ubytkiem 3108 ludzi[10]. W latach 2005-2009 zmniejszyła się ona o 212 osób, co w przeliczeniu daje 1,9%[10]. Jest to spowodowane głównie emigracją ludności do wielkich miast za pracą oraz niskim przyrostem naturalnym[10]. W 2010 roku przeciętna miesięczna pensja w rejonie zdwińskim wyniosła 8,472 rubli[10].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gks.ru: Численность населения Российской Федерации по городам, поселкам городского типа и районам на 1 января 2010 года (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  2. a b c d e f g h i j Zdvinsk.ru: Описание района (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  3. a b c Maxiomsk.ru: Здвинский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  4. a b c d e f Region.newsib.ru: Здвинский район: География и климат (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. Loi.sscc.ru: Здвинский район (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  6. a b Region.newsib.ru: Здвинский район: Ресурсы (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  7. a b c Region.newsib.ru: Здвинский район: Сельское хозяйство (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  8. a b c Region.newsib.ru: Здвинский район: Промышленность (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  9. a b c d e Region.newsib.ru: Здвинский район: Социальная сфера (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  10. a b c d Region.newsib.ru: Здвинский район: Население и занятость (ros.). [dostęp 2012-08-08].
Na podstawie artykułu: "Rejon zdwiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy