Robert Napier


Robert Napier w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Robert Cornelis Napier (1. Baron Napier Magdala) (ur. 6 grudnia 1810, zm. 14 stycznia 1890) – brytyjski wojskowy, marszałek polny.

Życiorys | edytuj kod

Był synem majora Charlesa Fredericka Napiera, rannego podczas szturmu Meester Corneis (26 sierpnia 1810) na Jawie i zmarłego kilka miesięcy później. Robert urodził się na Cejlonie 6 grudnia 1810. W wieku 18 lat wstąpił do jednostki saperów Bengal Engineers i służył w niej podczas wojen sikhijskich. Następnie służył w Północno-Zachodniej Prowincji Pogranicznej i uczestniczył w działaniach w Peszawarze i Afganistanie. Służył podczas buntu w Indiach, pomagając stłumić końcowy opór przed przejęciem dowodzenia dywizją podczas wojny z Chinami. Największą sławę odniósł jako marszałek polny, prowadząc ekspedycję karną w 1867 do Amba Mariam (inaczej fort Magdala), blisko stolicy Abisynii, która uratowała kilku schwytanych brytyjskich dyplomatów i pokonała siły abisyńskie. Otrzymał parlamentarną emeryturę, Krzyż Wielki Orderu Łaźni (GCB) i honorowe obywatelstwo miasta Londynu, a z tytułu zwycięstwa (Victory title) nadano mu dziedziczną godność para, Barona Napier Magdala.

Później został głównodowodzącym w Indiach. Był także Rycerzem Wielkim Komandorem Orderu Gwiazdy Indii (GCSI) i kawalerem Orderu Imperium Indyjskiego (CIE).

Lord Napier Magdala zmarł 14 stycznia 1890.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Robert Napier" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy