Robert Van Osdel


Robert Van Osdel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Robert Logan "Bob" Van Osdel (ur. 1 kwietnia 1910 w Selmie, zm. 6 kwietnia 1987 w West Hollywood) – amerykański lekkoatleta specjalizujący się w skoku wzwyż, uczestnik letnich igrzysk olimpijskich w Los Angeles (1932), srebrny medalista olimpijski w skoku wzwyż.

Podczas finału olimpijskiego doradzał swojemu przyjacielowi, ale i również konkurentowi, Kanadyjczykowi Duncanowi McNaughtonowi (obaj studiowali na University of Southern California), który zwyciężył w konkursie. Czterej zawodnicy skoczyli wówczas po 1,97 m i trzeba było zarządzić dogrywkę, którą wygrał McNaughton. Gdyby obowiązywały przepisy wprowadzone kilka lat później, dogrywki by nie było, a Van Osdel zdobyłby złoty medal, ponieważ w trakcie konkursu (przed zarządzeniem dogrywki) jako jedyny uzyskał 1,97 m w pierwszej próbie (drugi byłby Cornelius Johnson, który zdobył mistrzostwo olimpijskie 4 lata później w Berlinie, a w Los Angeles zajął po dogrywce 4. miejsce)[1]. W 1933 r. skradziono McNaughtonowi jego złoty medal, ale Van Osdel stworzył replikę, używając własnego srebrnego medalu jako formy[2].

Sukcesy sportowe | edytuj kod

  • mistrz Stanów Zjednoczonych w skoku wzwyż – 1932[3]
  • mistrz Intercollegiate Association of Amateur Athletes of America w skoku wzwyż – 1932[4]

Rekordy życiowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Zakrzewski: Sensacje i rozczarowania olimpijskie, "Sport i Turystyka" 1971
  2. A Very Good Friend
  3. Track and Field Statistics | Robert van Osdel
  4. IC4A Championships (1876-1942)

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Robert Van Osdel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy