Rocznik Przemyski


Rocznik Przemyski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rocznik Przemyski – rocznik historyczny ukazujący się od 1912 roku w Przemyślu. Wydawcą jest Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu. Publikowane są w nim artykuły naukowe, recenzje, materiały dotyczące archeologii, etnografii, historii, językoznawstwa, literaturoznawstwa i nauk przyrodniczych.

Pismo do 1927 roku ukazywało się pod nazwą "Rocznik Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu"[1]. W 1995 przyjęto podział "Rocznika Przemyskiego" na zeszyty obejmujące poszczególne dziedziny nauki. Obecnie ukazują się zeszyty: Historia, Historia Wojskowości, Literatura i Język, Nauki Przyrodnicze. Zeszyt Literatura i Język jest publikowany dzięki współpracy z Instytutem Filologii Polskiej Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie[2].

W roku 2017 Komitet Redakcyjny "Rocznika Przemyskiego" stanowili:

  • dr hab. Tomasz Pudłocki (redaktor naczelny "Rocznika Przemyskiego"),
  • dr Jolanta Czartoryska,
  • dr Lucjan Fac,
  • dr Ewa Grin-Piszczek,
  • dr Grzegorz Klebowicz,
  • mgr inż. Grzegorz Poznański,
  • dr Maciej Waltoś.

„Rocznik Przemyski” jest czasopismem punktowanym na liście czasopism punktowanych – lista B, ogłoszonej przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w grudniu 2015 r. Czasopismo jest także notowane w bazie Index Copernicus.

Przypisy | edytuj kod

  1. O Roczniku Przemyskim
  2. Rocznik Przemyski Język i Literatura

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rocznik Przemyski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy