Roy Orbison


Roy Orbison w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville[1]) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz „sympatycznego przegranego”. Największymi przebojami w jego karierze były „Blue Bayou”, „I Drove All Night”, „Running Scared”, „Crying”, „In Dreams”, „It’s Over”, „Dream Baby (How Long Must I Dream)”, „Only the Lonely”, „Mean Woman Blues”, „You Got It”, „California Blue” oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka „Oh, Pretty Woman”.

Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty’ego, George’a Harrisona i Jeffa Lynne’a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem „Handle With Care”. Przypomniany publiczności nagrał nowy solowy album „Mystery Girl”, tym razem bardzo dobrze przyjęty.

Jego ostatni koncert odbył się w Highland Heights w Cleveland, 4 grudnia 1988.

Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć – 6 grudnia 1988 zmarł w wyniku zawału serca[2].

Inspiracje i dziedzictwo | edytuj kod

Okulary Orbisona w Rock and Roll Hall of Fame w Cleveland. Gwiazda Roya Orbisona w Hollywood Walk of Fame.

Twórczość Orbisona była inspiracją dla członków grupy The Beatles, grupa ta w początkowym okresie swojej twórczości wzorowała na licznych melodiach z piosenek Orbisona. W roku 1987 Roy Orbison został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[3], natomiast w styczniu 2010 roku otrzymał gwiazdę na słynnej Hollywood Walk of Fame.

Życie prywatne | edytuj kod

Z Claudette Orbison (zginęła potrącona przez ciężarówkę w 1966 roku) miał trzech synów, najstarsi spłonęli w pożarze ich domu rodzinnego w Tennessee w 1968, najmłodszego (Wesley Orbison, urodzony w 1965 roku) wychowywali rodzice Roya. Rok później Roy Orbison poślubił poznaną w brytyjskim klubie Niemkę, Barbarę Wilhonnen Jacobs(ang.). Z nią w ciągu kilku lat doczekał się również dwóch synów. Barbara Orbison(ang.) poświęciła się trosce o spuściznę po mężu. Nakładem założonej przez nią wytwórni Orbison Records ukazało się kilka pośmiertnych kompilacji płyt Roya z nagraniami studyjnymi i koncertowymi.

Dyskografia | edytuj kod

Występ Orbisona w Nowym Jorku w 1987.

Albumy studyjne | edytuj kod

  • 1961 Roy Orbison at the Rock House
  • 1961 Lonely and Blue
  • 1962 Crying
  • 1963 In Dreams
  • 1964 Oh, Pretty Woman
  • 1965 Orbisongs
  • 1965 There Is Only One Roy Orbison
  • 1966 The Orbison Way
  • 1966 The Classic Roy Orbison
  • 1967 Roy Orbison Sings Don Gibson
  • 1967 The Fastest Guitar Alive
  • 1967 Cry Softly Lonely One
  • 1969 Roy Orbison’s Many Moods
  • 1970 Hank Williams the Roy Orbison Way
  • 1970 The Big O
  • 1972 Roy Orbison Sings
  • 1972 Memphis
  • 1973 Milestones
  • 1975 I’m Still in Love with You
  • 1976 Regeneration
  • 1979 Laminar Flow
  • 1987 In Dreams: The Greatest Hits
  • 1989 Mystery Girl
  • 1992 King of Hearts
  • 2014 Mystery Girl (25. rocznica albumu)
  • 2015 One of the Lonely Ones

Przypisy | edytuj kod

  1. Richie Unterberger: Roy Orbison Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-07-02].
  2. Roy Orbison – Songwriter, Singer, Guitarist (ang.). Biography: Historical & Celebrity Profiles, 17 kwietnia 2019.
  3. Roy Orbison: inducted in 1987 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Roy Orbison" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy