Rum millet


Rum millet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa narodowościowa imperium osmańskiego

Rum millet (z tur. Naród rzymski) – zwane potocznie „prawem separacji Narodu”, prawo uznające zwierzchność prawosławnego Patriarchy Konstantynopola oraz greckokatolickiego Patriarchy Antiochii, Jerozolimy i Aleksandrii (od 1837)[potrzebny przypis] nad wyznawcami chrześcijaństwa w Imperium osmańskim. Przyznanie przywileju rum millet patriarsze Antiochii, Jerozolimy i Aleksandrii zatwierdził w 1838 papież Grzegorz XVI[potrzebny przypis].

W systemie millet, zgodnie z którym Turcy osmańscy urządzili swoje państwo, patriarcha konstantynopolitański oraz patriarcha antiocheński zostali uznani za władców rum millet („narodu rzymskiego”), z czym wiązała się quasi-suwerenna władza świecka w zakresie sądowniczym, podatkowym i finansowym nad podległym narodem. Imperium Osmańskie stworzyło ten system na podobieństwo systemu Imperium (Cesarstwa) rzymskiego, w którym władcy mniejszych państw nie tracąc swojej suwerenności hołdują cesarzowi rzymskiemu.

Po dziś dzień patriarchowie konstantynopolitańscy i antiocheńscy w swoich herbach używają korony królewskiej na znak posiadanych praw suwerena.

Zobacz też:

Na podstawie artykułu: "Rum millet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy