Rybitwia Mielizna


Na mapach: 54°41′51″N 18°34′05″E/54,697500 18,568056

Rybitwia Mielizna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rybitwia Mielizna, Mewia Rewa, Rewa Mew, Ryf Mew – wąska mielizna długości około dziesięciu kilometrów, przecinająca z południa na północ Zatokę Pucką i łącząca Cypel Rewski na południu z Mierzeją Helską na północy. Mielizna ta jest skutkiem nanoszenia piasku przez prąd morski, płynący przez zatokę. Dzieli Zatokę Pucką na dwie części: wewnętrzną (tzw. Zalew Pucki) i zewnętrzną na wschodzie.

Uczestnicy XIII Marszu Śledzia Wrak ORP „Kujawiaka” Zdjęcie satelitarne

Płycizna na większości swojej długości ma obecnie nie więcej niż jeden metr głębokości, co umożliwia w sprzyjających warunkach pogodowych przejście pieszo z Rewy na mierzeję w okolicach Kuźnicy, nie zanurzając się przez większość drogi głębiej niż do pasa. Trzeba jednak wpław pokonać sztuczny przekop, zwany Głębinką lub Depką, wykonany w celu umożliwienia żeglugi między zatoką wewnętrzną, nad którą leży port morski w Pucku, a zatoką zewnętrzną i otwartym morzem. Raz w roku odbywa się tak zwany Marsz Śledzia, w którym śmiałkowie tą trasą pieszo przechodzą z Kuźnicy do Rewy. Tym samym szlakiem przemieszczają się także zwierzęta, na przykład dziki. Okresowo miejscami mielizna wynurza się, tworząc miniaturowe wysepki.

Na Rybitwiej Mieliźnie, na głębokości 5 metrów, spoczywa wrak małego polskiego okrętu podwodnego ORP Kujawiak, zatopionego celowo w latach 60. XX w. przez Marynarkę Wojenną. Kiosk wraku wystaje ponad powierzchnię wody[a][1].

Wzdłuż Rybitwiej Mielizny przebiega wschodnia granica Nadmorskiego Parku Krajobrazowego, znajduje się ona na obszarach Natura 2000 (siedliskowym i ptasim), w związku z czym swobodna ludzka eksploracja tego miejsca (w tym – organizowanie Marszu Śledzia) wzbudza liczne protesty środowisk badaczy, analizujących antropogeniczne procesy degradacji naturalnego środowiska Zatoki Puckiej.

Nazwę „Rybitwia Mielizna” wprowadzono urzędowo w 1950 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Möwen Riff[2].

Uwagi | edytuj kod

  1. Na obszarze zatoki zatopiono również drugi polski okręt tego typu, ORP Ślązak, leży on jednak około 5 km na wschód od Rybitwiej Mielizny.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wraki: wypoczynet.pl.
  2. Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 15 grudnia 1949 r. (M.P. z 1950 r. nr 8, poz. 76, s. 76).


Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rybitwia Mielizna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy