Sapar Isakow


Sapar Isakow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Sapar Isakow (pierwszy z prawej) na szczycie Wspólnoty Niepodległych Państw w Soczi, 11 października 2017

Sapar Dżumakadyrowicz Isakow, kirg. Сапар Жумакадырович Исаков (ur. 29 lipca 1977 w Biszkeku[1]) – kirgiski polityk, od 31 stycznia do 1 marca 2017 pierwszy zastępca szefa sztabu prezydenta Kirgistanu, a następnie do 25 sierpnia jego szef[2][3], premier Kirgistanu od 25 sierpnia 2017[4] do 20 kwietnia 2018[5].

Kariera | edytuj kod

21 sierpnia ze stanowiska premiera ustąpił Sooronbaj Dżeenbekow – nastąpiło to z powodu wystartowania przez niego w wyborach prezydenckich[6]. Od razu rozpoczęły się rozmowy wśród koalicjantów co do kandydata na to stanowisko. W dniu oficjalnego rozwiązania rządu przez prezydenta – to jest 22 sierpnia – ogłoszono, że ubiegać się o tę funkcję będzie Isakow[7]. 24 sierpnia odbyło się zamknięte zebranie jego macierzystej partii, na którym ustalono skład nowego rządu oraz założenia programowe[8]. Kolejnego dnia jego kandydaturę poparły partie wchodzące w skład koalicji: Kyrgyzstan oraz Bir Boł[9], a także została zatwierdzona przez Komisję do spraw prawodawstwa konstytucyjnego, ustroju państwa, spraw sądowo-prawnych oraz rozporządzeń Dżogorku Kengesz[10]. Na ten dzień zaplanowano również posiedzenie parlamentu, na którym odbyły się trzy głosowania: nad nowym składem rządu, nad jego strukturą oraz nad programem. Jego gabinet został wybrany 97 głosami[11].

19 kwietnia ponad czterdziestu deputowanych z partii: Ata Meken, Respublika-Ata-Dżurt oraz Önügüü-Progres złożyło wniosek o głosowanie nad wotum nieufności dla rządu Isakowa. Wnioskodawcą był lider ugrupowania Respublika-Ata-Dżurt Dżyrgałbek Turuskułow. Poparty on został przez 101 parlamentarzystów. Tylko 5 było przeciw. Według Isy Ömürkułowa przyczyną odwołania Dżumakadyrowicza z funkcji była eskalacja napięcia na linii premier-prezydent[5][12]. Zgodnie z zapisami konstytucji tego samego dnia Sooronbaj Dżeenbekow podpisał ukaz o odwołaniu Sapara Isakowa ze stanowiska premiera[13].

Po odwołaniu udzielił wywiadu w przychylnej byłemu prezydentowi Kirgistanu stacji określając decyzję jako pozbawioną skrupułów, a zmiany zachodzące w parlamencie jako przekształcanie się w "nijakiego, politycznego trupa"[14]. Słowa te wywołały powszechne oburzenie wśród deputowanych. Członek partii Ata Meken Kanybiek Imanalijew zwrócił się z wnioskiem do toragi Dastana Dżumabekowa o zbadanie słów byłego premiera i stanięcie w obronie powagi przysługującej Radzie Najwyższej, który rozpoczął procedurę sprawdzającą zgodnie z przepisami[15].

26 kwietnia został wezwany na przesłuchanie do Państwowego Komitetu Ochrony Narodowej Republiki Kirgistan, gdzie zeznawał w związku z przeprowadzoną modernizacją elektrociepłowni w Biszkeku oraz z jej awarią. Obydwa te wydarzenia miały miejsce w czasie, kiedy sprawował urząd premiera[16]. 6 grudnia 2019 roku zapadł wyrok skazujący go na 15 lat pozbawienia wolności z powodu korupcji jakiej dopuścił się podczas modernizacji[17]. Kolejne zarzuty jakie zostały mu postawione dotyczyły nieprawidłowości przy rekonstrukcji Muzeum historycznego w Biszkeku oraz budowy hipodromu w Czołpon-Acie. W związku z tym został skazany na 18 lat pozbawienia wolności[18]. Podczas protestów w październiku 2020 został uwolniony z miejsca izolacji[19]. Po ustabilizowaniu się sytuacji w kraju nie powrócił do kolonii karnej oraz wystąpił z wnioskiem o udzielenie azylu we Francji[20][21].

Podejrzenia o współpracę z amerykańskim wywiadem | edytuj kod

Na portalu Wikileaks opublikowane zostały dokumenty z 2009 roku mówiące o jego ścisłej współpracy z amerykańską ambasador w Kirgistanie Tatianą Gfoeller. Znajdują się w nich również słowa Isakowa określającego Rosję jako „niewiarygodnego partnera”[22][23]. Sam zainteresowany wielokrotnie zaprzeczał oraz oskarżył w udzielonym przez siebie wywiadzie o szerzenie nieprawdziwych informacji jednego z kandydatów w wyborach prezydenckich. Nie sprecyzował jednak którego[24]. Po raz kolejny odmówił sprecyzowania informacji, gdy został o to zapytany podczas posiedzenia Rady Najwyższej podczas którego głosowano nad votum zaufania dla jego rządu. Pytanie zadał deputowany partii Bir Boł Myktybek Abdyłdajew[25].

Przypisy | edytuj kod

  1. Исаков Сапар Джумакадырович — биография, ru.sputnik.kg
  2. Сапар Исаков стал руководителем аппарата президента (ros.). kaktus media, 2017-03-01. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  3. Жогорку Кенеш утвердил состав правительства во главе с премьером Сапаром Исаковым (ros.). АКИpress, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  4. Sapar Isakov Approved As Kyrgyzstan's New Prime Minister, rferl.org, 2017-08-25
  5. a b Бакыт Асанов: Правительство Кыргызстана отправлено в отставку (ros.). Радио Азаттык, 2018-04-19. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-22)].
  6. Жээнбеков сегодня покинет пост премьер-министра (ros.). Вечерний Бишкек, 2017-08-21. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-21)].
  7. Гулиза Авазова: Парламент Кыргызстана рассмотрит кандидатуру Сапара Исакова на премьерство (ros.). Вечерний Бишкек, 2017-08-22. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  8. Гулиза Авазова: СДПК ознакомилась с программой Сапара Исакова и его новой командой (ros.). Вечерний Бишкек, 2017-08-24. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  9. Коалиция большинства ЖК поддержала Сапара Исакова на пост премьера (ros.). Вечерний Бишкек, Гулиза Авазова. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  10. Жогорку Кеңештин тармактык комитети КР Өкмөтүнүн программасын, түзүмүн жана курамын жактырды (kirg.). Кыргыз Республикасынын Жогорку Кеңеши, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-26)].
  11. Парламент одобрил кандидатуру Исакова на должность премьера (ros.). Радио Азаттык, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-25)].
  12. Kirgistan: dymisja rządu (pol.). Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego, 2018-04-21. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-23)].
  13. Жээнбеков отправил правительство Исакова в отставку (ros.). Вечерний Бишкек, 2018-04-19. [dostęp 2018-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-19)].
  14. С. Исаков: «Парламент превращается в политический труп» (видео), 20 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-27], Cytat: "Конечно, это будет жестко сказано с моей стороны, но, видимо, наш парламент уже превращается в некий политический труп."  (ros.).
  15. Бакыт Асанов: Депутаттар Исаковдун баасына терикти (kirg.). Азаттык үналгысы, 2018-04-20. [dostęp 2018-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-27)].
  16. Бывшего премьер-министра допросили в ГКНБ (ros.). Радио Азаттык, 2018-04-26. [dostęp 2018-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-27)].
  17. В Киргизии экс-премьера Исакова приговорили к 15 годам лишения свободы, РИА Новости, Biszkek , 6 grudnia 2020 [dostęp 2020-10-18]  (ros.).
  18. ГүлжанГ. Турдубаева ГүлжанГ., Сапар Исаков 18 жылга соттолду, Азаттык үналгысы, 9 czerwca 2020 [dostęp 2020-10-18]  (kirg.).
  19. АйбекА. Бийбосунов АйбекА., Толкундун эпкини менен абактан бошогондор, Азаттык үналгысы, 6 października 2020 [dostęp 2020-10-08]  (kirg.).
  20. ОксанаО. Гут ОксанаО., Сапар Исаков и Албек Ибраимов не явились в свои колонии, Wieczernij Biszkek, 14 października 2020 [dostęp 2020-10-18]  (ros.).
  21. БакытБ. Басарбек БакытБ., Сапар Исаков попросил политическое убежище во Франции, Wieczernij Biszkek, 17 października 2020 [dostęp 2020-10-18]  (ros.).
  22. 10 интересных фактов о Сапаре Исакове (ros.). ca-portal, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-27)].
  23. KYRGYZ INSIDER SEES MERCANTILE INTERESTS DOMINATING POLICY DECISIONS (ang.). Wikileaks, 2009-05-28. [dostęp 2017-08-27].
  24. Интервью Сапара Исакова: о премьерстве, скандальном ролике и чешской фирме (ros.). Sputnik, 2017-08-24. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-27)].
  25. Гулиза Авазова: Депутаты потребовали у Сапара Исакова назвать человека, очернившего его (ros.). Вечерний Бишкек, 2017-08-25. [dostęp 2017-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-27)].
Na podstawie artykułu: "Sapar Isakow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy