Schron przy Suchym Biwaku


Na mapach: 49°14′35″N 19°50′35″E/49,243036 19,843003

Schron przy Suchym Biwaku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Schron przy Suchym Biwakujaskinia, a właściwie schronisko, w Dolinie Lejowej w Tatrach Zachodnich. Ma dwa otwory wejściowe położone w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu, w pobliżu jaskini Suchy Biwak, na wysokościach 1690 i 1692 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 14 metrów, a jej deniwelacja 2 metry[1].

Dolina Lejowa. W głębi północne zbocza Kominiarskiego Wierchu

Opis jaskini | edytuj kod

Jaskinię stanowi idący na początku do góry, a następnie w dół korytarz łączący oba otwory wejściowe. W połowie jego długości odchodzi krótki korytarzyk zakończony zawaliskiem[2].

Przyroda | edytuj kod

W jaskini brak jest nacieków. Ściany są mokre, rosną na nich mchy i porosty[2].

Historia odkryć | edytuj kod

Jaskinia była znana od dawna. Jej pierwszy plan i opis sporządził R. M. Kardaś przy pomocy M. Burkackiego i M. Kardasia w 1976 roku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jaskinie Tatr, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-24] .
  2. a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-06-26] .
Na podstawie artykułu: "Schron przy Suchym Biwaku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy