Sheldon Lee Glashow


Sheldon Lee Glashow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sheldon Lee Glashow (ur. 5 grudnia 1932 w Nowym Jorku) – amerykański fizyk teoretyczny, profesor uniwersytetów Stanford, Berkeley i Harvard, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za prace nad jednolitą teorią wzajemnego słabego i elektromagnetycznego oddziaływania cząstek elementarnych. Nagrodę Nobla otrzymał w roku 1979 wraz z Abdusem Salamem i Stevenem Weinbergiem[1][2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Sheldon Glashow - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1979 > Sheldon Glashow, Abdus Salam, Steven Weinberg [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-02-06]., Biographical, Nobel Lecture, December 8, 1979, Towards a Unified Theory – Threads in a Tapestry
  2. Nobel physicist named first Metcalf Professor of Science (ang.). W: B.U. Bridge Archive [on-line]. Boston University, Office of University Relations. [dostęp 2014-02-06].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sheldon Lee Glashow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy