Siarczek cynku


Siarczek cynku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siarczek cynku, ZnS – nieorganiczny związek chemiczny, sól beztlenowa kwasu siarkowodorowego i cynku na II stopniu utlenienia.

Jest to biała substancja krystaliczna, o budowie jonowej. Sublimuje w temperaturze od 1200 °C, pod ciśnieniem 15 MPa. Topi się w temperaturze 1850 °C. Nierozpuszczalny w wodzie i słabych kwasach organicznych. Rozpuszcza się w pozostałych kwasach z wydzieleniem siarkowodoru. Występuje w postaci minerałów: sfalerytu i wurcytu.

Otrzymywanie | edytuj kod

Można go otrzymać w wyniku reakcji:

  • metalicznego cynku z siarką po podgrzaniu
Zn + S → ZnS
  • siarczku z rozpuszczalną solą cynku np. ZnSO4
ZnSO4 + Na2S → ZnS↓ + Na2SO4

Zastosowanie | edytuj kod

Syntetyczny siarczek cynku stosuje się w przemyśle do produkcji pigmentu – litoponu, nietoksycznego, o dobrej zdolności kryjącej.

Siarczek cynkowy z domieszką soli miedzi lub srebra jest stosowany do pokrywania ekranów w kineskopach oraz jako scyntylator do pomiaru promieniowania jonizującego. W analizie chemicznej otrzymywany w celu oddzielania i odznaczania cynku.

Na podstawie artykułu: "Siarczek cynku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy