Siglum


Siglum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siglum, l. mn. sigla (synkopa z łac. singulae litterae – pojedyncze litery lub singula signa[1]) – symbol literowy lub literowo-cyfrowy będący oznaczeniem biblioteki, stosowany w katalogach centralnych przy podawaniu lokalizacji wydawnictw oraz wypożyczaniu międzybibliotecznym i informacji naukowej.

Przykładowo Biblioteka Główna Uniwersytetu Szczecińskiego operuje oznaczeniem: "SZCZ U" w celu identyfikacji w katalogach Biblioteki Narodowej i innych.

Sigla stosowane są też powszechnie do oznaczania fragmentów (ksiąg) Biblii, np. RdzKsięga Rodzaju, ŁkEwangelia Łukasza, RzList do Rzymian, 2 KorDrugi List do Koryntian.

Spis treści

Sigla biblijne | edytuj kod

Sigla biblijne wskazują określone miejsce w tekście Biblii przez podanie w skróconej formie nazwy księgi, rozdziału i wiersza (wierszy).

Przykładowy zapis siglum biblijnego wygląda następująco[2]:

2 Kor 1, 10-12

2 Kor to nazwa księgi (2 List do Koryntian), liczba po nazwie księgi (1) oznacza rozdział, a liczby po przecinku (10-12) - zakres wersetów.

2 Kor 1, 10-12.10 = 2 List do Koryntian rozd. 1 wiersz 1 do 2 i 10.

Sigla biblijne używane przez niektóre wspólnoty protestanckie czy przez Świadków Jehowy nieco różnią się od tych używanych w Kościele katolickim, prawosławnym czy Kościołach protetanckich głównego nurtu, np. używają innych skrótów na oznaczenie ksiąg biblijnych, a zamiast przecinka pomiędzy numerem rozdziału i wierszy używają dwukropka.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Larive et Fleury: Dictionnaire français illustré, 1889
  2. PWN: Jak cytować Pismo Święte

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Siglum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy