Skalda


Skalda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skalda (fr. Escaut, nid. Schelde, łac. Scaldis, Scalta) – rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię. Długość – 350 km[1], powierzchnia zlewni – 21 tys. km²[2].

Swoje źródła Skalda bierze w rejonie Aisne we Francji. Uchodzi do Morza Północnego, na północ od Antwerpii tworząc estuarium. Składa się ono z dwóch odnóg – Skaldy Zachodniej (Westerschelde) i Wschodniej (Oosterschelde). Początkowo główną odnogą była Skalda Wschodnia, ale w XIX w. została ona odcięta tamą. Od tego momentu jako ujście funkcjonuje Skalda Zachodnia.

Skalda została umiędzynarodowiona w ramach postanowień kongresu wiedeńskiego w 1815 roku.

Skalda jest połączona kanałami z Sommą, Sambrą i Mozą (Kanał Alberta) i jest ważnym szlakiem żeglugowym, żeglownym na prawie całej swojej długości.

Spis treści

Główne miasta położone nad Skaldą | edytuj kod

Główne dopływy | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. VNSC, www.scheldenet.nl [dostęp 2017-11-26]  (niderl.).
  2. VNSC, www.scheldenet.nl [dostęp 2017-11-26]  (niderl.).
Na podstawie artykułu: "Skalda" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy