Skok w dal z miejsca


Skok w dal z miejsca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Skok w dal z miejsca Benjamin Adams w 1912 Gustaf Malmsten w 1912 Konstandinos Tsiklitiras w 1912 Platt Adams w 1912

Skok w dal z miejsca – konkurencja lekkoatletyczna, rozgrywana na letnich igrzyskach olimpijskich od 1900 do 1912. Polega na odbiciu się sprzed wyznaczonej linii, stojąc na ziemi obiema nogami i oddaniu jak najdłuższego skoku, lądując na obu stopach. W konkursach olimpijskich liczony był najdłuższy z trzech oddanych skoków.

Poza igrzyskami olimpijskimi skok w dal z miejsca rozgrywany był na wielu innych międzynarodowych zawodach, m.in. na Olimpiadzie Letniej w 1906[1], mistrzostwach Ameryki Południowej (1919 i 1920)[2], igrzyskach krajów sprzymierzonych (1919)[3] czy na Światowych Igrzyskach Kobiet (1922 i 1926)[4].

Konkurencja ta pojawiała się także wielokrotnie w programie mistrzostw krajowych, m.in. podczas: mistrzostw Polski (1920, 1921 wśród mężczyzn[5] oraz od 1927 do 1947 wśród kobiet[6]), Włoch (siedmiokrotnie w latach 1913–1929)[7] oraz Francji (kilkunastokrotnie, po raz ostatni na mistrzostwach kobiet w 1926), a także podczas halowych czempionatów Stanów Zjednoczonych (ostatni raz w 1931 w rywalizacji mężczyzn oraz w 1964 – w rywalizacji kobiet)[8][9], Polski (w okresie międzywojennym)[10], Szwecji (po raz ostatni w 1965)[11] czy Norwegii (także współcześnie)[12].

Skok w dal z miejsca rozgrywany jest podczas Olimpiad Specjalnych.

Ray Ewry ustanowił rekord świata w skoku w dal z miejsca, skacząc na odległość 3,47 metra w Saint Louis w 1904[13]. Aktualny rekord dzierży norweski skoczek Arne Tvervaag, który oddał skok na odległość 3,71 metra w Noresund 11 listopada 1968[14].

Medaliści olimpijscy | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Olympic Games Medallists – Athletics (Men), gbrathletics [dostęp 2012-11-18]  (ang.).
  2. South American Championships (Men), gbrathletics [dostęp 2012-11-18]  (ang.).
  3. Inter-Allied Games, gbrathletics [dostęp 2012-11-18]  (ang.).
  4. Women's World and European Games, gbrathletics [dostęp 2012-11-18]  (ang.).
  5. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920–2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 164. ISBN 978-83-61233-20-6.
  6. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922–2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011.
  7. PODIO DEGLI “ASSOLUTI” I CAMPIONI ITALIANI DAL 1906 AL 2008, sportolimpico.it, s. 4 [dostęp 2012-11-19]  (wł.).
  8. United States Indoor Championships (Men), gbrathletics [dostęp 2012-11-19]  (ang.).
  9. United States Indoor Championships (Women), gbrathletics [dostęp 2012-11-19]  (ang.).
  10. Marian Rynkowski, Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 20-leciu międzywojennym 1920-1939: Tom 1 Wyniki Mistrzostw Polski mężczyzn. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1985.
  11. Swedish Indoor Championships, gbrathletics [dostęp 2012-11-19]  (ang.).
  12. Norwegian Indoor Championships, gbrathletics [dostęp 2012-11-19]  (ang.).
  13. Zbigniew Porada: Starożytne i nowożytne igrzyska olimpijskie. Kraków: KAW, 1980, s. 381.
  14. Long Jump World Records, topendsports.com [dostęp 2012-11-19]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Skok w dal z miejsca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy