Sofia Rotaru


Sofia Rotaru w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sofia Rotaru (ukr. Софія Михайлівна Ротару, ros. София Михайловна Евдокименко-Ротару, rum. Sofia Rotaru; ur. na Ukrainie w obwodzie czerniowieckim 7 sierpnia 1947 w wiosce Marszynci) pod nazwiskiem Ротарь – radziecka, rosyjska i ukraińska piosenkarka i aktorka pochodząca z rodziny mołdawskiej. Śpiewa po rosyjsku, ukraińsku, rumuńsku, niemiecku i angielsku – niezależnie od języka jej piosenki były popularne w całym byłym Związku Radzieckim. Znana także w innych krajach Europy, Azji i Ameryki Płn.

Spis treści

Początki | edytuj kod

Rozpoczęła karierę zwycięstwem w republikańskim konkursie młodych w 1964 roku. Stała się wówczas symbolem nowej kultury muzycznej Ukrainy.

W 1968 roku wzięła udział w międzynarodowym konkursie w Sofii. W rezultacie poznała tam kompozytora Wołodymyra Iwasiuka, który stworzył cykl pieśni opartych na materiale folklorystycznym w aranżacjach tworzących muzykę pop lat 60. i 70. XX wieku. Przyniosło to Sofii Rotaru ogromną popularność na Ukrainie. Rotaru miała audytorium w radiu i w telewizji. W 1974 roku zdobyła pierwszą nagrodę na festiwalu w Sopocie śpiewając piosenkę „Кто-то” („Ktoś”) z repertuaru i autorstwa Haliny Frąckowiak (Polska), jak również ukończyła Kiszyniowski Instytut Kultury.

Osiągnięcia | edytuj kod

Jej piosenki stały się klasycznymi utworami radzieckiej i poradzieckiej sceny muzycznej. Sofia Rotaru grała też w filmach muzycznych – debiutowała w 1971 roku w filmie Червона рута (Czerwona Ruta). Grała główne role w takich filmach, jak Где ты, любовь? (Miłości, gdzie jesteś?, 1980) oraz Душа (Dusza, 1981). Koncertowała w USA, Azji, Europie, Australii. Otrzymała wiele nagród, wyróżnień i medali.

W 1986 jako pierwszej kobiecie nadano jej prestiżowy tytuł Ludowy Artysta ZSRR. Były prezydent Ukrainy Łeonid Kuczma i prezydent Rosji Władimir Putin nagrodzili Sofię Rotaru w sierpniu 2002 roku (w jej 55. urodziny), przyznając jej tytuł Bohatera Ukrainy za jej „wybitne zasługi w sferze sztuki” (Kuczma) oraz rosyjski order „Za zasługi wobec Narodu” (Putin).

W repertuarze | edytuj kod

  • Czerwona ruta (ukr. Червона рута; muz. i słowa Wołodimir Iwasiuk)
  • Jedna kalina (ukr. Одна калина; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij)
  • Melancholie (rum. Melancolie) (1978)
  • Dadim Szar zemnoi Detjam (ros. Дадим Шар земной Детям, 1977, wspólnie z „Bolszym Dijetskim Chorem”)
  • Górska Lawenda (ros. Горная Лаванда) (1984)
  • Dzikie łabędzie (ros. Дикие Лебеди; muz. Władimir Mateckij, słowa M. Szabrow; 1986)
  • Biała noc (ros. Белая Ночь) (1988)
  • Slajdy (ros. Слайды) (1982)
  • Nie kochaj (ros. Не люби) (2006)
  • Niebo to ja (ros. Небо это я; muz. Rusłan Kwinta, słowa Witalij Kurowskij) (2007)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sofia Rotaru" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy