Solaris (film 1972)


Solaris (film 1972) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Solaris (ros. Солярис, Solaris) – radziecki film fantastycznonaukowy zrealizowany w 1972 roku przez Andrieja Tarkowskiego, na podstawie powieści Stanisława Lema pod tym samym tytułem.

Film był nominowany do Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1972 r., zdobywca nagrody FIPRESCI i Grand Prize of the Jury na tym samym festiwalu[potrzebny przypis].

Film jest luźną adaptacją jednej z najsłynniejszych powieści Stanisława Lema, skupiającą się na psychologii postaci.

Po obejrzeniu filmu Ingmar Bergman powiedział, że "Tarkowski jest już w pokoju, do którego ja zaczynam dopiero pukać"[potrzebny przypis]. Stanisław Lem negatywnie ocenił ekranizację dokonaną przez Tarkowskiego[1].

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Tematem filmu jest rodzaj ludzki stający w obliczu nieskończonego, niebezpiecznego i obcego Wszechświata. Ekranizację Tarkowskiego odczytywali niektórzy jako rosyjską odpowiedź na "2001: Odyseję kosmiczną" Stanleya Kubricka, jednak z innym przesłaniem: ostrzeżeniem przed technologicznym, odhumanizowanym światem...

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Obsada | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Źródło:[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. Lem o adaptacji Tarkowskiego (archiwum)
  2. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 246

Bibliografia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (film):
Na podstawie artykułu: "Solaris (film 1972)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy